احمد کریمی گله

پیش از بازداشت تکنسین فنی کشتی بود و در شرکت ملی نفت کار می‌کرد. او پیش از انتخابات به اتهام «ارتباط با انجمن پادشاهی» بازداشت و در دادگاه‌های پس از انتخابات به اعدام محکوم شد. این حکم بعدا کاهش یافت

<coverage-outsourcing id='20261'> گفته می‌شود در این تاریخ احمد کریمی و حامد روحی‌نژاد به همراه محمدرضا علی‌زمانی به عراق رفته‌اند. دستگاه امنیتی ایران می‌گوید که آن‌ها در عراق با مامورین سازمان‌های اطلاعاتی آمریکایی و اسرائیلی دیدار کرده و در آن‌جا آموزش دیده‌اند، اما خانواده‌های ایشان از درخواست پناهندگی ناموفق، کار و سپس بازگشت به ایران سخن می‌گویند. در نامه خانواده کریمی آمده است که «توسط عموي حامد روحي‌نژاد با مامورين وزارت اطلاعات در منطقه تماس گرفتند و به ايران آمدند و با تحقيقات اوليه که از اين دو نفر شد گفتند که مشکلي وجود ندارد و به کار و زندگي مشغول شويد و آن‌چه که گذشته بود در بازجويي در اختيار بازجو قرار دادند. ... احمد پس از بازگشت در ايران به ادامه کار نجاري پرداخت». چندی پس از بازگشت این دو نفر به ایران اطلاعاتی‌ها به آن‌ها رجوع کرده و از آن‌ها می‌خواهند مطالبی را بنویسند، چرا که «بازگشت و زندگی در ایران بهایی دارد». در این دوران هنوز هر دو نفر آزاد بودند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20258'> بازداشت شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20271'> احمد کریمی و حامد روحی‌نژاد در دادگاه انقلاب تهران به اتهام «عضویت در انجمن پادشاهی ایران» به اعدام محکوم شدند. هر چند نام آن‌ها به عنوان متهم در کیفرخواست معروف به «کودتای مخملی» دادستانی تهران در دادگاه‌های پس از انتخابات ۸۸ که ریاست آن با قاضی صلواتی بود ذکر شده است، اما در نهایت پرونده حامد روحی‌نژاد به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه و پرونده احمد کریمی به شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی طیرانی سپرده شده بود </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20265'> در دادگاه‌های پس از انتخابات که گوشه‌هایی از آن از تلویزیون رسمی حکومت ایران نیز پخش شد، برخی از متهمین پرونده «انجمن پادشاهی ایران» همراه با معترضین به نتایج اعلام‌شده در انتخابات ۸۸ در یک دادگاه محاکمه شدند. رسانه و مسئولین حکومت در ابتدا ادعا می‌کردند که متهمین پرونده انجمن پادشاهی در اعتراضات پس از انتخابات دست به خشونت زده‌اند، اما کمی بعد مشخص شد که آن‌ها قبل از انتخابات دستگیر شده‌اند و ارتباطی با جنبش سبز ندارند. پافشاری نهادها و مقامات رسمی حکومت تا جایی پیش رفت که پس از اعدام آرش رحمانی‌پور و محمد علی‌زمانی نیز دادسرای انقلاب تهران اعدام آن‌ها را به دلیل حضور ایشان در «اغتشاشات و اقدامات ضدانقلابی و ساختارشکنانه ماه‌های اخیر به خصوص در روز عاشورا» خواند و ابراهیم رئیسی معاون اول قوه قضائیه گفت «دو نفری که اعدام شده و ۹ نفر دیگر که به زودی اعدام خواهند شد، قطعا در جریان آشوب‌های اخیر دستگیر شدند و هر کدام به یکی از جریان‌های ضد انقلاب مرتبط بوده و با انگیزه نفاق و براندازی نظام در اغتشاشات حضور یافته‌اند». برخی از تحلیل‌گران معتقدند که محاکمه هم‌زمان این افراد با فعالین جنبش سبز، پخش آن از تلویزیون حکومت ایران و صدور احکام اعدام برای آن‌ها، با هدف سردرگم کردن و ارعاب جامعه صورت گرفته است. یک منبع مطلع به پژوهشگر اطلس گفته است که پیش از اعدام آرش رحمانی‌پور با او هم‌سلول بوده و آقای رحمانی‌پور تحت فشارهای بسیار شدید و با وعده آزادی حاضر به ارائه اعترافات غیرواقعی مورد نظر بازجویان شده بوده است. نکته مهم دیگری که در رابطه با متهمین این پرونده وجود دارد این است که پیش از انتخابات نیز چند تن از ایشان اعدام شده بودند و این احتمال داده می‌شود که محاکمه و صدور احکام برای آن‌ها پس از انتخابات ۸۸، جزئی از راهکار مبتنی بر «مشت آهنین» حکومت برای مقابله با تحولات سیاسی بوده و در شرایط عادی افراد باقی‌مانده از این مخمصه جان سالم به در می‌برده‌اند یا احکام بسیار سبک‌تری شامل حال آن‌ها می‌شده است. طرفه آن‌که پس از فروکش کردن اعتراضات جنبش سبز، آن‌هایی که هنوز اعدام نشده بودند، با تقلیل حکم به زندان محکوم گشتند. از طرف دیگر مشخص نیست که دستگاه قضائی دقیقا ارتکاب چه اعمالی را مصداق اتهام محاربه و شرط کافی برای اعدام متهمین می‌دانسته است. برای نمونه بر پایه گزارشاتی که منتشر شده، اتهام مهدی اسلامیان که در ۱۹ اردیبهشت ۸۹ اعدام شد، کمک به برادرش محسن اسلامیان بوده است که پس از انفجار حسینیه شیراز قصد داشته از کشور بگریزد. در نهایت این‌که اظهارات مقامات مسئول و تاریخ دستگیری‌ها نیز به ابهام پرونده افزوده است. نماینده دادستان در سال ۸۷ گفته بود که «اين پرونده هفت متهم داشت كه «مجيد راستگو» ـ سردسته شبكه ـ هنگام ساخت بمب ديگري در هتل جهان تهران كشته شد [و بقیه بازداشت شده‌اند]» (روزنامه ایران، شماره ۴۰۸۲، ۳ آذر ۸۷)، اما متهمین دیگر این پرونده اغلب در سال ۸۸ دستگیر شده‌اند و با توجه به محتویات پرونده و دستگیری افراد دیگر، این سوال پدید می‌آید که چرا آن‌ها در طول این یک سال از کشور خارج نشده یا محل زندگی خود را تغییر نداده‌اند. حداقل در رابطه با دو تن از متهمین (حامد روحی‌نژاد و احمد کریمی) آشکار است که آن‌ها نه تنها مخفی نشده‌اند، بلکه پس از هماهنگی با دستگاه‌های امنیتی به ایران بازگشته‌اند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20267'> حامد روحی‌نژاد با نگارش نامه‌ای رویدادهای منجر به دستگیری او، احمد کریمی و محمدرضا علی‌زمانی و نقض آیین دادرسی عادلانه را شرح داد. این نامه در بخش شواهد این صفحه ثبت شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='548'> دادگاه او برگزار شد و دو ماه پس از آن حکم اعدامش صادر شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20268'> خانواده احمد کریمی با نگارش نامه‌ای به دبیر کل سازمان ملل متحد از وی کمک خواستند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20269'> محمدرضا علی‌زمانی و آرش رحمانی‌پور دو تن از متهمین این پرونده در بهمن سال ۱۳۸۸ اعدام شدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='391'> تلفن خانواده‌‌اش به خاطر مصاحبه با رسانه‌های خارجی قطع شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='549'> احمد کریمی نامه‌ای از بند ۳۵۰ زندان اوین منتشر کرد و در آن ذکر کرد که تمامی اعترافات او، محمدرضا علی‌زمانی و حامد روحی‌نژاد تحت شکنجه‌های شدید و با وعده آزادی گرفته شده است. در این نامه نوشت که آن‌ها پیش از انتخابات ۸۸ بازداشت شده بودند و محاکمه آن‌ها و اتهامات مربوط به بعد از انتخابات کاملا ساختگی بوده است. او همچنین دخالت خودشان را در بمب‌گذاری شیراز منکر شد. این نامه در بخش شواهد صفحه احمد کریمی ثبت شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='388'> از سوی دادگاه تجدید نظر استان تهران به تحمل ۱۵ سال و سه ماه حبس و تبعید به زندان گنبد کاووس محکوم شد. اتهام وی «عضویت در انجمن پادشاهی» است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='392'> برای اعزام به زندان گنبد به سلول انفرادی منتقل شد. در زندان گنبد در اندرزگاه ۳ نگه‌داری می‌شد، اما رئیس این اندرزگاه و رئیس حفظات زندان با عنوان این مطلب که او به آیت‌الله خامنه‌ای توهین کرده است، مدتی او را در انفرادی زندانی کردند و سپس وی را به بند ۱ اندرزگاه ۱ فرستادند. او در این زندان برای چند ماه ممنوع‌الملاقات و محروم از تلفن بود. مادر او چند بار برای ملاقات با وی به گنبد رفت، اما مسئولین زندان اجازه ملاقات ندادند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='393'> برای اعزام به مرخصی از سوی دادستانی برای او وثیقه یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومانی تعیین شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='389'> هم‌زمان با آزادی تعدادی از زندانیان سیاسی مشمول عفو، دو سال از حبس احمد کریمی نیز کاسته شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='390'> گزارش شد که دادگاه عمومی تهران برای احمد کریمی پرونده جدیدی باز کرده و وی را به اتهام «خروج غیر قانونی از کشور» به تحمل یک سال حبس محکوم کرده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='7366'> اواخر سال ۹۴ به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='7367'> کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران با انتشار گزارشی نوشت که با توجه به تغییر قانون محاربه، در صورتی که قوه قضائیه به درخواست رسیدگی مجدد پرونده که از سوی داده شده است، رسیدگی کند، حکم او کاهش یافته و موجبات آزادی او فراهم خواهد آمد. در این گزارش آمده است که او در طول تمام این سال‌ها از مرخصی محروم بوده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='11731'> به گزارش هرانا پس از هشت سال زندان به مرخصی آمد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='12028'> او و ۱۹ تن دیگر از زندانیان رجایی‌شهر با نگارش نامه‌ای خطاب به عاصمه جهانگیر، از وضعیت سعید شیرزاد ابراز نگرانی کردند. این نامه در بخش شواهد صفحه سعید شیرزاد ثبت شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='15808'> به گزارش هرانا به مرخصی آمد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='21051'> به گزارش هرانا به طور مشروط آزاد شد </coverage-outsourcing>