سعید ماسوری

سعید ماسوری متولد خرم‌آباد است. او مدتی در آلمان و نروژ بوده و در رشته پزشکی تحصیل کرده است. او و غلام‌حسین کلبی در دی‌ ۷۹ پس از ورود به ایران در شهر اهواز به اتهام «همکاری با سازمان مجاهدین خلق» دستگیر شدند. این دو در دوره اول بازداشت‌شان، هر کدام ۱۴ ماه در انفرادی محبوس بودند. سعید ماسوری ابتدا با اتهام محاربه به اعدام محکوم شد و این حکم در ‌‌‌‌نهایت به حبس ابد تغییر پیدا کرد.

<coverage-outsourcing id='3871'> سعید ماسوری و غلام‌حسین کلبی به ارتباط با سازمان مجاهدین خلق در شهرستان دزفول هنگام ورود به ایران بازداشت شدند. هر دوی آن‌ها به رغم استفاده از سیانور زنده ماندند. در اردیبهشت ماه سال بعد به خانواده آن‌ها اطلاع داده شد که فرزندانشان بازداشت شده‌اند. آن‌ها پس از دستگیری به بازداشتگاه سپاه اهواز (طبق خاطرات سعید ماسوری زندان ششم سپاه اهواز) منتقل شدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9567'> مدتی پس از بازداشت برای ادامه بازجویی‌ها به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9568'> جهت ادامه بازجویی و برگزاری دادگاه مجدداً به بازداشتگاه سپاه اهواز برگردانده شد. او در دادگاهی در دزفول محاکمه شد (ممکن است او در این مرحله تنها بازپرسی شده باشد)، اما محاکمه منجر به صدور حکم بعدا در تهران انجام شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9569'> سعید ماسوری و غلام‌حسین کلبی به بند ۲۰۹ زندان اوین بازگردانده شدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9570'> در زمستان ۸۰ یا بهار ۸۱ در شعبه ۶ دادگاه انقلاب محاکمه و بعداً به اعدام محکوم شد. او در این جلسه دادگاه وکیل تسخیری داشت. وکیل تنها چند دقیقه قبل از برگزاری دادگاه موفق به خواندن پرونده شده بود </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9574'> حکم اعدام با چوبه دار که توسط قاضی حقانی، رئیس شعبه ۶ دادگاه انقلاب صادر شده بود به سعید ماسوری و غلام‌حسین کلبی ابلاغ شد. این حکم بعدا پس از طی کردن پیچ و خم‌های فراوان به حبس ابد کاهش پیدا کرد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='12837'> او که به بند ۷ منتقل شده بود، بار دیگر برای مدتی به بند ۲۰۹ فرستاده شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='3874'> گزارش شد پس از اینکه در زندان موفق به اخذ مدرک کارشناسی شد، مدتی ست از ادامه تحصیل نیز محروم شد. از حق استفاده از تلفن نیز محروم شده است و مسئولین از اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی اجتناب می‌کنند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='13291'> به گزارش هرانا سعید ماسوری، شاهرخ زمانی، رسول بدغی، محمد بنازاده امیرخیزی، نامق محمودی، صالح کهندل، حمیدرضا برهانی، خالد حردانی، عباس بادفر، محمدعلی منصوری و ناصح یوسفی در اعتراض به شرایط زندان دست به اعتصاب غذا زدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='3877'> طبق برخی گزارشات به دست بازجویان وزارت اطلاعات، ازجمله بازجویی به نام علوی تهدید به مرگ شد. این در حالی است وی با انتشار نامه‌ای از حمله نظامی به کمپ اشرف در عراق، که چند کشته و زخمی برجای گذاشت، ابراز نگرانی کرده بود </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='3875'> گزارش شد از زمانی که در هنگام ورزش دچار آسیب دیدگی شدید از ناحیه پا شده مسولین از رسیدگی پزشکی به وضعیت او امتناع کرده‌اند. وی در تمام سالهای زندان از مرخصی محروم بوده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='13278'> در پی انتقال رسول بداقی و شاهرخ زمانی به انفرادی پس از اعتراض آن‌ها به پلمپ و تفکیک کتابخانه بند ۱۲ و همراه با اعتصاب غذای این دو، سعید ماسوری، صالح کهندل، ناصح یوسفی، خالد حردانی، محمدعلی منصوری، محمد بنازاده امیرخیزی، حمیدرضا برهانی و میثاق یزدان‌نژاد دست به اعتصاب غذا زدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='13275'> پس از حمله به بند ۳۵۰ (پنج‌شنبه سیاه بند ۳۵۰) رسول بداقی، حمیدرضا برهانی، محمد بنازاده امیرخیزی، خالد حردانی، افشین حیرتیان، باتیرشاه محمدف، حشمت‌الله طبرزدی، صالح کهندل، سعید ماسوری، محمدعلی منصوری، میثاق یزدان‌نژاد و ناصح یوسفی برای حمایت از زندانیان بند ۳۵۰ اوین و همدردی با خانواده‌های ‌آن‌ها دست به اعتصاب غذا زدند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='3879'> از سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج، به بند سپاه انتقال یافت و بعد از چند ساعت مجددا به بند خود بازگردانده شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='7981'> متن «چه کسی باید طلب عفو کند؟» را از درون زندان منتشر کرد. «حصارنیوز» این نوشته را منتشر کرد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6964'> هرانا گزارش کرد که در شانزدهمین سال حبس هم‌چنان محروم از مرخصی و بدون چشم‌اندازی از آزادی، حکم حبس ابد خود را تحمل می‌کند. در این گزارش آمده است که پدر او به علت کهولت سن و مسافت زیاد، حدود یک سال است که فرزند خود را ندیده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='7802'> سعید ماسوری، رضا اکبری‌منفرد، حسن صادقی، شاهین ذوقی، محمد اکرمی‌پور، امیر قاضیانی، ابوالقاسم فولادوند و سعید شیرزاد طی نامه‌ای به دبیر کل و شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، اعلام کردند که جهت اصرار بر خواست رسیدگی فوری به وضعیت خطیر سایر زندانیان و جهت هم‌دردی با صالح کهندل، پیروز منصوری و افشین بایمانی که پس از اعتراض به اعدام‌های زندانیان عقیدتی اهل سنت به سلول انفرادی منتقل شده‌اند، دست به اعتصاب غذا می‌زنند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='9644'> متن «جوشش خون است این واجستها» را از زندان منتشر کرد. در این نوشته او به اعدام‌های ۶۷ پرداخته است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='10398'> سعید ماسوری با نگارش یک نامه و با ذکر مثال‌های شیعی در رابطه با عاشورا، به تجلیل از مریم اکبری‌منفرد و دادخواهی او پرداخت. این نامه را حصارنیوز منتشر کرده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='10117'> دوازده تن از زندانیان بند ۴ سالن ۱۲ زندان رجایی‌شهر کرج با نگارش نامه‌ای حمایت خود را از دادخواهی مریم اکبری‌منفرد اعلام کردند. این نامه که کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی آن را منتشر کرده، در بخش شواهد این صفحه ذخیره شده است. اسامی امضاکنندگان نامه به این شرح است: رضا اکبری‌منفرد، سعید شیرزاد، محمدعلی منصوری، بهنام موسیوند، صالح کهندل، سعید ماسوری، جواد فولادوند، حسن صادقی، شاهین ذوقی‌تبار، علی معزی و مهدی فراحی شاندیز، خالد حردانی </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='10386'> جمعی از زندانیان رجایی‌شهر در نامه‌ای خطاب به کارگران، معلمان و دانشجویان از اعتراضات آن‌ها پشتیبانی کردند. اسامی امضاکنندگان به این شرح است: ابوالقاسم فولادوند، رضا اکبری‌منفرد، سعید ماسوری، محمدعلی منصوری، صالح کهندل، علی معزی، حسن صادقی، شاهین ذوقی‌تبار، مهدی فرحی شاندیز، جابر عابدینی، ابراهیم فیروزی و خالد حردانی. بنا بر گزارشات سایت حصارنیوز، چند روز بعد همین افراد - به استثنای جابر عابدینی - به اتفاق ارژنگ داوودی نامه دیگری را در حمایت از یک کنفرانس در پاریس امضا کردند و آن کنفرانس را در جهت «تقویت جنبش دادخواهی» دانستند. برخی از امضاکنندگان این نامه‌ها در مقاطع بعد نیز مطالب جمعی یا فردی دیگری منتشر کردند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='11727'> او و سیزده زندانی دیگر زندان رجایی‌شهر کرج با نگارش بیانیه‌ای از خواسته‌های سعید شیرزاد حمایت کرده و مسئولین زندان و دستگاه قضائی را به رعایت «حقوق طبیعی» زندانیان فراخواندند. این نامه در صفحه سعید شیرزاد ثبت شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='12042'> او و نوزده تن دیگر از زندانیان رجایی‌شهر با نگارش نامه‌ای خطاب به عاصمه جهانگیر، از وضعیت سعید شیرزاد ابراز نگرانی کردند. این نامه در بخش شواهد صفحه سعید شیرزاد ثبت شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='19454'> پس از انتقال دسته‌جمعی زندانیان سیاسی، عقیدتی و امنیتی رجایی‌شهر به بند جدید، تعدادی از آن‌ها وارد اعتصاب غذا شدند. این اعتصاب غذای وسیع با بدرفتاری کارکنان سازمان زندان‌ها با خانواده‌ها، تهدید زندانیان، انتقال به انفرادی، عدم ارائه خدمات درمانی، واکنش رسانه‌ای مسئولین قوه قضائیه، حمایت سازمان‌های حقوق بشری بین المللی و نیز حمایت جمعی از فعالین سیاسی و مدنی از زندانیان همراه بود. از آن‌جایی که بعضی از زندانیان زودتر به اعتصاب خود پایان دادند و برخی از آن‌ها به انفرادی نیز منتقل شدند، لیست اسامی در طول اعتصاب غذا متفاوت بوده است، اما به طور کلی اسامی زندانیانی که مشارکت‌شان در اعتصاب غذا در لیست‌های تاییدشده اعلام شده، به این شرح است: مجید اسدی، جعفر اقدامی، سعید شیرزاد، سعید ماسوری، شاهین ذوقی‌تبار، رضا اکبری‌منفرد، ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، رضا شهابی، محمد نظری، پیام شکیبا، محمد بنازاده امیرخیزی، محمدعلی منصوری، ابراهیم فیروزی، امیر قاضیانی، وحید صیاد نصیری، حمید بابایی، زانیار مرادی، لقمان مرادی، هوشنگ رضایی و سعید پورحیدر. در این بین اعتصاب غذای سعید شیرزاد، رضا شهابی و محمد نظری بیش از ۵۰ روز به طول انجامید. دو نفر اخیر در اعتراض به وضعیت پرونده‌های خود به اعتصاب ادامه داده بودند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='18289'> یک منبع مطلع به اطلس زندان‌های ایران گفت که پس از انتقال زندانیان سیاسی از سالن ۱۲ بند ۴ به سالن ۱۰ این بند و متعاقب آن خودداری زندانیان از تحویل گرفتن غذای زندان و ادامه اعتصاب غذا از سوی تعدادی از آن‌ها، سعید ماسوری، جعفر اقدامی، ابوالقاسم فولادوند، رضا اکبری‌منفرد، حسن صادقی خرم‌دشتی و امیر قاضیانی به انفرادی منتقل شدند و در سالن بند نیز برخی از زندانی‌ها از جمله محمدبنازاده امیرخیزی و محمدعلی منصوری در اعتصاب هستند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='18507'> به گزارش اطلس زندان‌های ایران، زندانیانی که به انفرادی منتقل شده بودند، در روزهای گذشته بدون امضای برگه پایان اعتصاب غذا به بند بازگردانده شده‌اند. به گفته یک منبع مطلع کماکان حدود ۱۵ تن از زندانی‌ها در اعتصاب غذا هستند که از میان آن‌ها جعفر اقدامی، سعید ماسوری و محمد بنازاده امیرخیزی آشکارا دچار ضعف شده‌اند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='18745'> به گزارش حصارنیوز با نگارش نامه‌ای بر پایداری زندانیان سیاسی در اعتصاب غذا تاکید کرد. «ما هیچ‌وقت ظلم و تعدی و اجحافی که به زندانیان میشود را به رسمیت نمی‌شناسیم و الان که ۳۰ روز از اعتصاب غذایمان می‌گذرد گرچه عمده توانایی جسمی خود را از دست داده‌ایم…. ولی‌ هیچ‌وقت توان مردن و تسلیم نشدن را از دست نمی‌دهیم» </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='19727'> آرش صادقی، سعید شیرزاد و سعید ماسوری با نگارش نامه‌ای از زندان رجایی‌شهر کرج با نگارش نامه‌ای به سازمان‌های بین المللی حقوق بشری با تشریح وضعیت مجید اسدی تاکید کردند که او «مشکوک به سرطان روده» است و «طی دو هفته اخیر نزدیک به هشت کیلو کاهش وزن داشته» است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20459'> با انتشار یک متن شرح داد که همان‌طور که مقاومت رزا پارکس، نه برای حفظ جای خود روی یک صندلی، بلکه برای دفاع از کرامت همه انسان‌ها بوده، مقاومت زندانیان سیاسی ایران در برابر جابه‌جایی‌های غیرقانونی و سرقت و چپاول اموال‌شان، برای حفظ جایگاه و کرامت انسانی است و مسئله مکان حبس یا وسایل آن‌ها نیست </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='20417'> هرانا در گزارش‌های خود از سیر تحولات پس از انتقال زندانیان سیاسی به سالن ۱۰ بند ۴ نوشت که مصطفی محبی (رئیس وقت سازمان زندان‌های تهران)، محمد مردانی (رئیس وقت زندان)، مصطفی ضیایی (رئیس فعلی زندان)، کهندانی (قاضی ناظر زندان) و سیگارودی (معاون قضائی زندان) به انحا مختلف در انتقال و مصائب پس از آن نقش داشته‌اند. طبق گفته روسای وقت و فعلی، محدودیت‌ها با دستور و زیر نظر مصطفی محبی اعمال شده است. بر پایه این گزارش بیش‌تر وسایل زندانیان سیاسی پس داده نشده و بعضی از آن‌ها در بندهای دیگر زندان فروخته شده، تاسیسات گرمایشی، تهویه و آب گرم به درستی کار نمی‌کنند و زندانیان برای استحمام ناچار به گرم کردن آب در کتری هستند. مسئولین زندان زندانیان بهایی را از دیگران جدا و در فرعی سالن ۱۱ ایزوله کرده‌اند. به دستور محمد مردانی و با همکاری آقایان کهندانی و سیگارودی برای سعید ماسوری، رضا اکبری‌منفرد، سعید شیرزاد، حسن صادقی، امیر قاضیانی، جعفر اقدامی، ابوالقاسم فولادند و ابراهیم فیروزی، هشت تن از زندانیانی که در جریان اعتصاب غذا به انفرادی منتقل شده بودند، پرونده‌ای با اتهامات «توهین به رهبری، سردادن شعار علیه مقامات و اخلال در نظم زندان» گشوده شده است. کمی بعد سعید پورحیدر، سعید شیرزاد، امیر قاضیانی و ابراهیم فیروزی تفهیم به «تخریب اموال عمومی» نیز متهم شدند. همچنان دسترسی به فروشگاه و هواخوری محدود است، مامورین زندان هنگام انتقال زندانیان به بیمارستان یا دادگاه توهین و بدرفتاری می‌کنند و این‌که زندانیان سیاسی به روزنامه دسترسی ندارند و تنها یک تلویزیون در سالن قرار دارد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='27882'> <reference source='https://ipa.united4iran.org/media/file_evidence/1_un08vut.pdf'> هفت تن از زندانیان محبوس در زندان رجایی‌شهر با انتشار نامه‌ای ضمن ابراز همبستگی با معترضین تظاهرات سراسری آبان ۹۸ و محکومیت سرکوب مردم، به بخشی از بدرفتاری‌های نیروهای امنیتی با معترضین (دستگیرشدگان) محبوس در زندان رجایی‌شهر، اشاره داشتند. در ابتدای این نامه آمده است: > دستگیرشدگان را با کامیون به محوطه بند ۸ (که معروف به بند اطلاعات و سپاه است و اساسا زندانی است مستقل در داخل زندان گوهردشت) می‌آوردند و با شلاق و باتوم و مشت و لگد به جان آن‌ها می افتادند؛ در حالی که چشم‌بندو دستبند زده بودند..‌. زخمی و غیر زخمی هم تفاوتی نداشت </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='34138'> <reference source='https://www.hra-news.org/2021/hranews/a-28240/'> او در بیست و یکمین سال از دوران حبس خود با نوشتن نامه‌ای یاد و خاطره شماری از اعدام‌شدگان در سال‌های حبس خود را گرامی داشته است. او در این نامه با آوردن اسامی اعدام‌شدگانی چون نوید افکاری، محمدرضا صالحی، شیرین علم‌هولی، فرهاد کمانگر، رامین حسین‌پناهی، زانیار مرادی، لقمان مرادی، حجت زمانی، ولی‌الله فیض، علی صارمی، شاهرخ زمانی، محمد ثلاث، احسان فتاحیان و غیره یاد این افراد را گرامی داشته است. او در بخشی از نامه خود نوشته است «بیست سال از ۱۹ دی‌ماه ۷۹ گذشت و وارد بیست و یکمین سال زندان شدم. شاید برای کسانی ۲۰ تنها یک عدد باشد ولی با نگاه تحمل حبس در زندان چیزی بیشتر از یک عمر است… ۲۰ سال تمام، اوج شقاوت‌ها و رذالت‌ها و در مقابل اوج زیبائی‌ها و رشادت‌ها را نه فقط تجربه که زندگی کردم.» </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='50067'> <reference source='https://iranhrs.org/%d8%aa%d9%82%d8%af%db%8c%d9%85-%d8%a8%d9%87-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%a7%d8%af-%d8%af%d8%ae%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b2%d9%85%db%8c%d9%86%d8%8c-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85%db%8c/'> همزمان با خیزش زن، زندگی، آزادی با انتشار نامه‌ای از زندان با عنوان «تقدیم به پولاد دختان ایران زمین»، از اعتراضات ضدحکومتی در ایران حمایت کرد. در بخشی از این نامه سرگشاده که کانون حقوق بشر ایران آن را منتشر کرده، آمده است: > در ۴۳ سال اخیر در این حکومت استبدادی در زندان‌ها و شکنجه‌گاه‌ها و میدان‌های تیرباران هزار هزار به تخت شکنجه بسته و از چوبه‌های دار حلق‌آویز می‌شدند، بازهم جهانیان و حتی اغلب ایرانیان خبردار نشدند که بر سر زن ایرانی چه آمد. این زندانی سیاسی در این نامه با اشاره به خیزش زن، زندگی، آزادی نیز نوشته است: > اصلی‌ترین حق، حق انتخاب و آزادی است که اگر این نباشد، هیچ حق دیگری نه بدست می‌آید و نه به کار می‌آید و زن ایرانی برای همه حقوق خود که آزادی است آزادی و آزادی، برخاسته. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='50062'> <reference source='https://t.me/iranhrs98/44412'> بیست و سومین سال تحمل زندان را بدون یک روز مرخصی آغاز کرد. کانون حقوق بشر ایران با اعلام این خبر نوشت که او در حالی وارد بیست‌وسومین سال از دوران تحمل زندان شد که «سال‌هاست با مشکلات متعدد جسمی از جمله مشکلات گردن، لثه و ‌دندان، و ‌کمردردهای شدید روبرو است و حتی یک روز هم برای معاینه پزشکی به مرخصی اعزام نشده است.» </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='53098'> <reference source='https://www.hra-news.org/2023/hranews/a-42644/'> در پی انتقال زندانیان زندان گوهردشت (رجایی‌شهر کرج) و تعطیلی این زندان، سعید ماسوری، افشین بایمانی، حمزه سواری لفته، مطلب احمدیان، لقمان امین‌پور، محمد شافعی و سامان صیدی زندانیان، به زندان اوین منتقل شدند. هرانا ضمن اعلام این خبر به نقل از یک منبع مطلع نوشت آنها در زمان انتقال از بردن وسایل شخصی از جمله لباس‌ها و داروهای خود محروم مانده‌اند. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='53101'> <reference source='https://www.hra-news.org/2023/hranews/a-43325/'> ماموران زندان، سعید ماسوری، افشین بایمانی، حمزه سواری، حسین گچلو، مسعودرضا ابراهیمی نژاد، لقمان امین‌پور، سامان یاسین (صیدی)، محمد شافعی و مطلب احمدیان با اعمال خشونت از زندان اوین خارج کردند. هرانا ضمن اعلام این خبر به نقل از یک منبع مطلع نوشت ساعت ۹ صبح یکشنبه، ماموران زندان اوین با ورود به بند ۸ با اعمال خشونت، زدن دست‌بند و پابند و بدون این‌که این زندانیان زمانی برای جمع‌آوری وسایل شخصی خود داشته باشند، آن‌ها را به زندان قزل‌حصار کرج منتقل کردند. بر پایه این گزارش، نیری، قاضی ناظر بر زندانیان امنیتی، دستور انتقال این ۹ تن را صادر کرده و نهایتا ماموران زندان به دستور فرزادی، رئیس زندان اوین، اقدام به جابه‌جایی آن‌ها کرده‌اند. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='53094'> <reference source='https://tinyurl.com/mukup2kw'> سعید ماسوری که در بیست و سومین سال بدون مرخصی در زندان به سر می‌برد، در نامه‌ای با عنوان «قزل‌حصار یا قزل اُخدود» وضعیت تکان‌دهنده زندان قزل‌حصار را تشریح کرد و ضمن «سیاهچاله» خواندن آن، نوشت که زندانیان از دسترسی به کمترین امکانات محروم هستند. در این نامه که توسط کانون حقوق بشر ایران منتشر شده است، آقای ماسوری، عامل شرایط زندان قزل‌حصار را را حیات‌الغیب، مدیر کل زندان‌های استان تهران و اژه‌ای رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی معرفی کرده است: > قزل حصار سیاه چاله‌ای است که به اراده ولی فقیه و با حلقه بگوشی جنایتکاری مثل اژه‌ای مردم این خاک را از پیر و جوان به داخل آن می‌ریزند و در آتش جنایت خود می‌سوزانند. سعید ماسوری در بخش دیگری از نامه به وضعیت زندانیان سیاسی و غیرسیاسی محبوس در این زندان پرداخته است: > همین الان در سلول های بغل جوانانی چند نفره در پشت درهای آهنی و دیوارهای بتونی در انتظار اعدام به سر می‌برند و حتی دیشب که چند نفر را خونین و مالین به بهداری بردند، دستور آمده بود که به آنها رسیدگی نشود حتی در حد پانسمان و ضدعفونی کردن آنها. تنها دست‌بند و پابندشان کرده و به سلول های انفرادی آن طرف‌تر انداختند… در عین خونریزی… > > اینها حتی اگر برای به تاخیر انداختن حکم اعدامشان به ما زندانیان سیاسی حمله کرده و ما را به قتل برسانند، تا پرونده قتل جدید گشوده شود (چیزی که مرسوم است) هیچ ملامتی بر آنها نیست. چرا که تنها راه نجات و یا حداقل به تعویق انداختن اعدامشان همین است. جایی که هیچ مرجع تظلم‌خواهی وجود ندارد و اعدام‌ها تنها برای سرکوب و ارعاب است و نه موضوعی حقوقی… و نه عدالتی، نه حق دفاعی نه وکیلی … همه چیز وحشیانه. > این زندان نمونه کوچکی است برای همان که پیش‌تر گفتم. غیب کردن هرگونه حیات انسانی و کریمانه! </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='53095'> <reference source='https://t.me/kashowra/17574'> شورای هماهنگی تشکل‌‎های صنفی فرهنگیان ایران با انتشار گزارشی از آخرین وضعیت زندانیان سیاسی تبعید شده به قزل‌حصار خبر داد و درباره نحوه این انتقال غیرمنتظره جزییاتی را اعلام کرد: > انتقال این زندانیان از زندان اوین، بدون اطلاع و با فریب و به بهانه‌های مختلف صورت گرفته است. این روند تبعید، با توسل به دست‌بند و پابند و هم‌چنین با اعمال خشونت، تهدید و توهین انجام شده است. این انتقال در حالی انجام شده است که نام این زندانیان، در آمار زندان قزل‌حصار هم ثبت نشده است. بنا به گفته‌ رئیس این زندان، هیچ‌گونه امکانی برای پذیرش این افراد وجود ندارد.» > > بر اساس این گزارش همگی افراد تبعید شده در بند امن زندان قزل‌حصار، که مخصوص زندانیان تنبیهی است، نگهداری می‌شوند و به دلیل فقدان امنیت حداقلی در این بند، زندانیان تبعیدی ناچارند جهت جلوگیری از بسته و مسدود شدن درب سلول، به صورت شبانه‌روزی، کشیک دهند. > بر پایه اطلاعات منتشر شده در گزارش شورای هماهنگی، «بند امن، فاقد هرگونه امکانات پخت‌و‌پز و فروشگاه برای خرید است. زندانیان تبعیدی هم به نشانه اعتراض از پذیرش غذای زندان از روز اول انتقال خودداری کرده و با توجه به عدم امکان پخت‌وپز، در طول چند روز گذشته، خوراک این زندانیان به چای و بیسکوییت محدود شده است. همچنین این بند فاقد امکانات اولیه همچون آب اشامیدنی و آب گرم برای استحمام است. شورای هماهنگی ضمن اعلام این موارد افزود: > زندانیان تبعید شده از هیچ‌گونه امکان هواخوری برخوردار نبوده و به صورت بیست و چهار ساعته در یک محیط بسته و بدون تهویه نگهداری می‌شوند.» > جدا از این موارد، زندانیان تبعیدی از امکان تلفن به‌صورت عادی محروم بوده و امکانات حداقلی برای درمان و بهداشت هم از آن‌ها دریغ شده است. > > شورای هماهنگی همچنین نوشت روز گذشته «حیات‌الغیب رییس سازمان زندان‌ها در بند زندانیان تبعید شده، حضور پیدا کرده و تاکید کرده است که این تبعید با دستور شخص او صورت گرفته است. صبح روز یکشنبه۱۲ شهریور ۱۴۰۲، لقمان امین‌‌پور، سعید ماسوری، افشین بایمانی، سپهر امام‌ جمعه، زرتشت احمدی‌راغب، محمد شافعی، سامان صیدی (یاسین)، حمزه سواری، احمدرضا حائری، رضا سلمان‌زاده و مسعودرضا ابراهیمی‌نژاد و جعفر ابراهیمی و کامیار فکور، ۱۳ زندانی سیاسی محبوس در زندان‌های اوین و گوهردشت (رجایی‌شهر) با توسل به خشونت و بدون ارائه‌ هرگونه توضیحات، به زندان قزل‌حصار تبعید شدند. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='54657'> <reference source='https://www.hra-news.org/letters/a-932/'> سعید ماسوری نامه‌ای با عنوان «ای عاشقان، ای عاشقان، امروز ماییم و شما» به مناسبت آغاز بیست‌و‌چهارمین سال حبس بدون مرخصی خود نوشته که در آن به تجربه‌های دردناک در زندان‌های جمهوری اسلامی پرداخته است. او در نامه خود که توسط هرانا منتشر شده است، تاکید کرد: > ما را از این دریای خون نمی‌توانند بترسانند.» > ماسوری در این نامه با بیان اینکه «همچون فرزند مریم که صلیبش را بر دوش می‌کشد، ۲۴ سال است سنگینی دیوارهای قطور و میله‌های آن را تحمل می‌کنم»، نوشت که فضای خفقان‌آور زندان را لحظه لحظه زندگی کرده‌ است. > آقای ماسوری، بیست‌و‌سومین سال حبسش را که با خیزش انقلابی زن زندگی آزادی و سرکوب مردم معترض به دست جمهوری اسلامی هم‌زمان شد، «سالی خونین» و «خونین‌ترین سال حبس خود توصیف کرد و نوشت: > هنوز گرمای نفس و نجوای عزیزانی مثل زندانیان سیاسی محسن شکاری، محمدمهدی کرمی، محمد حسینی، میلاد زهره‌وند یا قاسم آبسته، ایوب کریمی و داوود عبداللهی (آسو) را که در همین کشتارگاه قزل‌حصار به مسلخ بردند، بر گونه‌های خود احساس می‌کنم. او به نقش علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی به عنوان آمر جنایت‌های اخیر در جمهوری اسلامی اشاره کرد و نوشت: > ماران روییده بر دوش این ضحاک هنوز از خون و مغز جوانانمان سیر نگشته و تازه خدای جنایت و کشتار و نه خداوند مهربانی و رحمت، دستورات این جنایت‌ها را بر زبان آن ضحاک جاری گردانده.» > او زندان را «قبرستان انسان و انسانیت توصیف کرد و با شرح انتقال زندانیان از بندهای عمومی برای اجرای حکم اعدام و فضای پس از آن در بند، نوشت: > آن‌گاه که ماموران کشتار و اعدام، هر روز یکی را از کنارت برای اعدام با دست‌بند و زنجیر به انفرادی می‌برند و آخرین نگاهش بر تو قفل می‌شود و هیچ کاری از دستت برنمی‌آید، هر لحظه و پس از او حلق‌آویز و اعدام شده‌ای. من تمام این یک سال را لحظه به لحظه با آن‌ها اعدام شده‌ام.» > او در ادامه از مخاطبان خود پرسیده این وضعیت «تا کی و تا به کجا ادامه دارد و خود پاسخ داده است: > قطعا تا جایی که قطره قطره آزادی‌های گرفته شده از مردممان را پس بگیریم و این البته بهایی بس خونین است که هر لحظه پرداخته و قرار است بیش از آن را هم بپردازیم. شاید این سرنوشت عاشقان آزادی و ایران باشد. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='55063'> <reference source='https://ir.voanews.com/a/attack-ir-forces-political-prisoners-protest-execution-qezelhesar/7460495.html'> اعتراض زندانیان سیاسی زندان قزل‌حصار نسبت به خطر اعدام چهار زندانی سیاسی کرد محبوس در زندان اوین (محسن مظلوم، وفا آذربار، پژمان فاتحی و محمد فرامرزی)، با حمله مأموران اطلاعاتی به داخل بند و «ضرب‌وشتم و شکستن وسایل زندانیان» مواجه شد. بخش فارسی صدای آمریکا به نقل از پیام سلمان‌زاده، فرزند رضا سلمان‌زاده، یکی از زندانیان سیاسی در واحد چهار زندان قزل‌حصار نوشت: > زندانیان سیاسی واحد ۴ زندان قزل‌حصار به خاطر حکم اعدام چهار زندانی سیاسی کرد در زندان اوین اقدام به اعتصاب و دادن شعار در حیاط کردند» و در پی این موضوع، «مأموران حفاظت اطلاعات زندان و مأموران خود وزارت اطلاعات به داخل بند یورش» بردند. > > پیام سلمان‌زاده همچنین گفت «تا آخرین تماسی که با داخل بند واحد ۴ داشتیم»، مأموران «با اسلحه در داخل حیاط ایستاده بودند» و از آن جا به بعد هیچ خبری نداریم و تلفن‌ها را هم قطع کردند.» > رضا محمدحسینی نیز در تماسی از زندان که فایل صوتی آن در اختیار صدای آمریکا قرار گرفته، تأیید کرد که مقامات زندان علاوه بر «فحاشی و تهدید» از زندانیان و واحد ۴ «فیلم‌برداری» کردند و بخشی از وسایل شخصی زندانیان را بردند. > به گفته محمدحسینی، نیروهای امنیتی از جمله «رئیس اندرزگاه، ريیس حفاظت اطلاعات» و افرادی از جمله «قاسم صحرایی، میلادی، و مولوی هم در این حمله حضور داشتند. به‌گزارش هرانا در پی حمله ماموران امنیتی، پنج زندانی سیاسی دچار آسیب دیدگی شدند. هرانا هویت دو تن از این پنج زندانی سیاسی مجروح شده را اهراز کرده است. بر اساس این گزارش، افشین بایمانی، زندانی سیاسی که به تازگی از زندان اسدآباد اصفهان به قزل‌حصار منتقل شده است، به دلیل وارد آمدن ضربه به قفسه سینه، با کاهش علائم هشیاری به بیمارستان خارج از زندان اعزام شده و همچنین سامان یاسین، دیگر زندانی سیاسی آسیب دیده، علی‌رغم ایجاد جراحت در ناحیه قفسه سینه، از رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است. هم‌زمان، محمد فراهانی، سردبیر میزان، خبرگزاری رسمی قوه قضاییه در حساب شخصی خود در شبکه ایکس ضمن انکار ضرب‌وجرح زندانیان سیاسی و حمله بند ۴، مدعی شد: > از محکومان چند گوشی موبایل، سیم‌کارت و رم کشف شده است . </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='55064'> <reference source='https://www.radiozamaneh.info/801348'> جعفر ابراهیمی، زرتشت احمدی‌راغب، سپهر امام‌جمعه، لقمان امین‌پور، احمدرضا حائری، میثم دهبان‌زاده، رضا سلمان‌زاده، حمزه سواری، سعید ماسوری و رضا محمدحسینی، زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار در بیانیه‌ای که به انتشار رادیو زمانه رسیده است نسبت به گسترش اعدام‌ها در ایران هشدار داده‌ و اعلام کرده‌اند در همراهی با سایر زندانیان، هر سه‌شنبه اعتصاب غذا خواهند کرد. نویسندگان این نامه، به حمله ماموران امنیتی به بند زندانیان سیاسی این زندان در روز یکشنبه ۸بهمن۱۴۰۲ اشاره کرده و نوشتند: > از زمان تبعیدمان تاکنون، شاهد گسترش موج اعدام زندانیان (سیاسی و غیرسیاسی) بوده‌ایم و به هر نحو ممکن، نسبت به این جنایت واکنش و در حد امکان اطلاع‌رسانی کرده‌ایم. در ادامه این بیانیه آمده است: > به همین خاطر نیروهای امنیتی روز یکشنبه ۸بهمن برای خاموش کردن این صدای اعتراض و ممانعت از افشای موج اعدام‌ها، به بند زندانیان سیاسی یورش برده و ضمن ضرب‌وشتم و تهدید و توهین اقدام به تخریب و ضبط وسایل کردند. زندانیان سیاسی محبوس در قزل‌حصار همچنین نوشته‌اند: > این همه وحشی‌گری برای ممانعت از افشاگری علیه اعدام‌ها و قتل حکومتی است، به‌ویژه در آستانه اعدام چهار هموطن کُرد و سایر زندانیان در انتظار اجرای حکم. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='55314'> <reference source='https://www.radiofarda.com/a/32802399.html'> به‌گزارش رادیو فردا، گروه «زندانیان اعتصابی سه‌شنبه‌های سیاه زندان قزل‌حصار» متشکل از ۱۰ زندانی سیاسی که پیش‌تر اعلام کرده بودند در اعتراض به اعدام هر سه‌شنبه اعتصاب غذا خواهند کرد، نامه‌ای منتشر کردند که در آن از ندا الناشف، معاون کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل برای دیدار و گفت‌وگو با آنها دعوت شده است. آنها در این نامه با اشاره به سفر قریب‌الوقوع این مقام عالی‌رتبه سازمان ملل، تأکید کردند: > هرگونه گزارش یا نتیجه‌گیری در موضوع اعدام زندانیان در ایران توسط شما... بدون بازدید از زندان قزل‌حصار و گفتگوی آزاد و بدون محدودیت با شاهدان زنده نقض حقوق بنیادین بشر در این زندان، نزد افکار عمومی... معتبر نخواهد بود.» > > این ۱۰ تن زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار عبارتند از: جعفر ابراهیمی، زرتشت احمدی‌راغب، سپهر امام‌جمعه، لقمان امین‌پور، احمدرضا حائری، میثم دهبان‌زاده، رضا سلمان‌زاده، حمزه سواری، سعید ماسوری و رضا محمدحسینی. > > ندا الناشف، قرار است از روز جمعه، ۱۳ تا ۱۶ بهمن‌ در سفری برنامه‌ریزی‌شده برای بررسی دو موضوع که به طور رسمی «اعدام» و «حقوق زنان اعلام شده، به ایران سفر کند. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='59701'> <reference source='https://www.hra-news.org/letters/a-935/'> سعید ماسوری، نامه‌ای در واکنش به اجرای حکم اعدام خسرو بشارت، زندانی عقیدتی، منتشر کرد. وی در این نامه که توسط هرانا منتشر شده است، به شرح ظلم‌هایی اشاره دارد که زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان در ایران تجربه می‌کنند. در بخشی از نامه در رابطه با اعدام خسرو بشارت و سایر اعدام‌ها در زندان قزل‌حصار نوشته است: > این “۱۴روز” طناب دار را تنها بر گردن او نیانداخته‌ بودند بلکه ما (که در واحد دیگر زندان قزل‌حصارهستیم) و همه عزیزان او را هم این ۱۴ روز آویخته بر طناب دار نگه داشته بودند! و تنها در اعدام خسرو چنین نکرده بودند بلکه همه روزه و انبوه “۱۴روزهای” دیگر را در اعدام‌های دیگر مثل اعدام فرهاد، ایوب، آسو، قبادلو، قاسم، انور و ….چنین کردند…!! اینها قصه نیستند، کابوسهایی است که زندگی می‌کنیم …و این “تمساح‌های عمامه به سر” برای همه مردم ایران تدارک دیده‌اند…به همین خاطر این عزیزان‌مان را نه با هم و در یک روز که تک به تک با فاصله روزها و “۱۴روزها” تیغ بر گلو و طناب بر گردن نگه می‌دارند تا تاثیر رعب و هراس جنایت‌شان بیشتر و بیشتر باشد.!! </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='61332'> <reference source='https://tinyurl.com/ykpktc79'> در نامه‌ای از زندان قزلحصار کرج با عنوان «انحطاط ابتذال» که ایران‌وایر آن را منتشر کرده درباره شرایط سیاسی حال حاضر ایران، خواستار تحریم انتخابات در ایران شد و گفت: > تحریم انتخابات به هیچ وجه انفعال سیاسی نیست بلکه کنشی است کاملا فعالانه و اکتیو.» او در بخشی از این نامه با اشاره به حکومت ولایت فقیه که برای کارگزاران و روشنفکران برای پست ریاست‌جمهوری لفظ «تدارکاتچی استفاده می‌کند، نوشت: > حتی اگر آن را بپذیریم نمیدانم کسانی که برای این منصب «تدارکاتچی‌گری» به جان هم افتاده‌اند را چه باید نامید؟ و اگر برای نامیدن آنها از واژه‌هایی نظیر کوتوله، نوکر و اوباش سیاسی استفاده بشود آنگاه برای نامیدن آن کسانی که دعوت به مشارکت در این «سیرک انتخاباتی» می‌کنند قطعا با بحران واژه مواجه خواهیم شد. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='63314'> <reference source='https://tinyurl.com/mw9cy89p'> احمدرضا حائری، حمزه سواری و سعید ماسوری، در نامه‌ای سرگشاده که ایران‌وایر منتشر کرده نسبت به قتل سیستماتیک و کشتار سفید زندانیان سیاسی توسط دستگاه قضائی اعتراض کردند. آن‌ها در این نامه نوشته‌اند: > دو همبندی ما آقایان افشین بایمانی و سامان یاسین که یک سال گذشته را در کنار آنان در واحد چهار زندان قزلحصار دربند بوده‌ایم، در روندی غیرقانونی و با امنیتی‌سازی پروسه درمان زندانیان که پیشتر موجب گرفتن جان عزیزانی چون بکتاش آبتین، ساسان نیکنفس، بهنام محجوبی و ده‌ها تن دیگر از زندانیان سیاسی و غیرسیاسی شده، امروز با خطر جدی نقض حق حیات‌شان مواجه هستند‌. در این نامه آمده است: > دادستان تهران و معاون ایشان در مورد این دو هم‌بندی‌ ما یا آگاهانه و با تصمیم خود و یا تحت فشار نهادهای دیگر، با عمل نکردن به قانون و تداوم نگهداری آن‌ها در زندان و محروم کردن‌شان از حق درمان در خارج از زندان و زیر نظر پزشکان مورد تایید خانواده، در عمل زمینه قتل سیستماتیک و کشتار سفید آنها را فراهم آورده‌اند. قتل و کشتاری که بنا بر اطلاع موثق در مورد ده‌ها زندانی در دیگر زندان‌ها از جمله در زندان شیبان اهواز، بند زنان زندان اوین، بند ۴ زندان اوین و غیره نیز درحال وقوع است. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='65427'> <reference source='https://tinyurl.com/yck9txt2'> به گزارش ایران‌وایر او در نامه‌ای سرگشاده از دانشجویان خواسته است تا به طور فعال در کمپین مقابله با افزایش اعدام‌ها توسط مقامات ایرانی شرکت کنند. وی در نامه خود نوشته است: > شاید مبالغه نباشد اگر بگوییم که امروز در میهنمان ایران، دسته‌دسته انسان‌ها به‌طور مستقیم کشته و از زندگی محروم می‌گردند و بسا انسانهای بیشمار دیگر که به‌طور غیرمستقیم سوژه این کشتار و محرومیت از زندگی می‌شوند و در اینجا نه با بمب هسته‌یی بلکه با طناب‌های دار و اعدام. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='66043'> <reference source='https://www.hra-news.org/letters/a-943/'> به گزارش هرانا، سعید ماسوری، لقمان امین‌پور، محمد شافعی، سپهر امام‌جمعه و میثم دهبان‌زاده، با انتشار نامه‌ای از زندان قزلحصار در واکنش به تایید حکم اعدام پخشان عزیزی، بهروز احسانی و مهدی حسنی توسط دیوان عالی کشور، ضمن محکوم کردن این احکام از مردم و کلیه مجامع بین‌المللی و حقوق بشری، به‌ویژه شورای حقوق بشر و گزارشگر ویژه، خواستار اقدام فوری برای نجات جان این سه زندانی سیاسی شدند. در این بیانیه تاکید شده است که «ولی‌فقیه جنایتکار، که همه احکام اعدام با تایید و نظارت او صورت می‌گیرند، گمان می‌کند با موج کشتار و اعدام می‌تواند مردم به‌جان‌آمده را مرعوب و به سکوت وا دارد.» امضا کنندگان بیانیه معتقدند که «این آخرین و اصلی‌ترین حربه سرکوب، یعنی اعدام، دیگر دوای درد بی‌درمان او نخواهد بود. همان‌طور که روحیه پدران و مادران بر سر مزار عزیزانشان پابرجاست، حال روحیه محکومان ایستاده بر چهارپایه‌های اعدام نیز استوار است.» </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='65972'> <reference source='https://tinyurl.com/krmd7d56'> به گزارش ایران‌‌وایر، با نگارش نامه‌ای خطاب به نهادهای حقوق بشری بین‌المللی، نسبت به تداوم اعدام‌های گسترده در ایران و وضعیت اسفبار زندانیان هشدار داد. او در بخشی از این نامه نوشته است: > اگر زمانی هر چند هفته و ماه با اعدام مواجه بودیم اکنون به‌صورت متوسط هر چهار ساعت یک اعدام را شاهدیم. تنها طی همین ایام کریسمس، قریب به ۲۵ بی‌گناه را اعدام کردند یعنی تقریبا هر ۲.۵ ساعت یک اعدام. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='66531'> <reference source='https://hengaw.net/fa/news/2025/01/article-225'> به گزارش هه‌نگاو، با انتشار پیامی از زندان قزلحصار کرج خطاب به کمیسر عالی حقوق بشر، فولکر تورک، و اجلاس جاری حقوق بشر اعلام کرد که اعدام‌ها برای پاکسازی و ادامه کشتار مردم در خیابان است. در بخشی از این نامه آمده است: > به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی، برای نجات جان زنان و مردانی که زیر حکم اعدام هستند، به‌ویژه مهدی حسنی و بهروز احسانی که همین حالا طناب دار بر گردنشان است، هر دری را می‌کوبم. مردم ایران و هم‌وطنانم، با اعتراضات خیابانی، اعتصاب، امضای طومار، حمل پلاکارد و دست‌نوشته، ارسال نامه و شکایت به همه مراجع ممکن، هر آنچه در توان دارند برای مقابله با این احکام اعدام به کار گرفته‌اند. آنان با شکستن سکوت و فریاد زدن حقیقت (البته به بهای زندان و شکنجه)، صف خود را از این جانیان ضدبشر جدا کرده‌اند. اکنون از شما، به‌عنوان اصلی‌ترین متولیان بین‌المللی کرامت انسانی و حقوق بشر، انتظار می‌رود که برای توقف این ماشین اعدام و پاکسازی مخالفان، از دولت‌های عضو بخواهید که حداقل مراودات سیاسی و دیپلماتیک خود را مشروط به توقف این احکام کنند. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='68649'> <a href="https://www.hra-news.org/letters/a-956/" rel="noopener noreferrer" target="_blank" style="color: rgb(68, 68, 68);">هرانا </a>گزارش داد آقای ماسوری طی یک نامه‌ با «مقدمات جنایتکارانه» خواندن روند صدور و اجرای احکام اعدام در ایران نوشته است: > مراحل دادرسی ساختگی و فرمالیستی بوده، وکلای متهمان از دیدن پرونده محروم‌اند و اغلب اعترافات تحت فشار و با وعده تخفیف مجازات گرفته می‌شوند. وی آن را مصداق آشکار نقض حقوق بشر دانسته و از نهادهای بین‌المللی، به‌ویژه کمیساریای عالی حقوق بشر، خواستار رسیدگی به این وضعیت شده است. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='69483'> به گزارش<a href="https://www.hra-news.org/2025/hranews/a-55552/" rel="noopener noreferrer" target="_blank"> هرانا</a>، نیروهای اطلاعات با حضور در سالن محل نگهداری سعید ماسوری در زندان قزل‌حصار، تلاش کردند او را به‌صورت ناگهانی و بدون ارائه توضیح مشخصی از بند خارج کنند که این اقدام با واکنش اعتراضی و مقاومت زندانیان این سالن مواجه شد، به‌نحوی که درگیری‌هایی میان ماموران و زندانیان رخ داد. بر اساس این گزارش، نهایتا نیروهای امنیتی آقای ماسوری را به بند عمومی زندان بازگرداندند.  </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='69484'> مسئولان زندان قزل‌حصار تلاش کردند او از زندان قزل‌حصار کرج خارج و به زندان زاهدان تبعید کنند. <a href="https://www.hra-news.org/2025/hranews/a-55603/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">هرانا</a> نوشت ماموران زندان از سعید ماسوری خواستند وسایلش را برای انتقال جمع کند. پیش‌تر به او گفته شده بود که قرار است به زندان خرم‌آباد، محل سکونت خانواده‌اش، منتقل شود. اما در روند انتقال مشخص شد که مقصد زندان زاهدان است و موضوع تبعید مطرح شده است.  در این گزارش آمده است، این اقدام با اعتراض آقای ماسوری مواجه شد که در پی این اعتراض، اجرای احکام، اجرای این تصمیم را متوقف کرد. سپس به آقای ماسوری مهلت داده شده تا وکیلش از طریق دادگاه موضوع را پیگیری کند. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='69485'> به گزارش <a href="https://www.hra-news.org/statements/a-729/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">هرانا</a>، خواهران و برادران سعید ماسوری، در نامه‌ای خطاب به گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل تلاش‌ها برای انتقال ناگهانی وی به زندان زاهدان را نوعی تبعید غیرقانونی و «شکنجه خاموش» توصیف کرده‌ و از او خواستند که برای احقاق حقوق آقای ماسوری تلاش کند. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='69614'> سعید ماسوری از زندان قزل‌حصار به زندان زاهدان تبعید شد. به گزارش <a href="https://www.hra-news.org/2025/hranews/a-55738/" rel="noopener noreferrer" target="_blank" style="color: rgb(0, 0, 0);">هرانا</a> بیش از ۱۰۰ نیروی گارد ویژه زندان قزل‌حصار کرج با همراهی ماموران وزارت اطلاعات، به محل نگهداری زندانیان سیاسی در این زندان یورش بردند. ده‌ها زندانی مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته، تلفن سالن قطع شد و تعدادی به‌صورت گروهی و خشونت‌آمیز به سلول‌های انفرادی منتقل شدند. بر اساس این گزارش، این اقدامات با هدف در هم شکستن مقاومت زندانیان برای تبعید سعید ماسوری به زندان زاهدان و اجرای حکم اعدام بهروز احسانی اسلاملو و مهدی حسنی صورت گرفت. خانواده سعید ماسوری نیز با <a href="https://www.hra-news.org/statements/a-730/" rel="noopener noreferrer" target="_blank" style="color: rgb(0, 0, 0);">انتشار</a> بیانیه‌ای تبعید او از زندان قزلحصار کرج به زندان زاهدان را ادامه روند آزار سیستماتیک علیه وی دانسته و این اقدام را تهدیدی جدی برای سلامت و امنیت او ارزیابی کردند. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='69615'> <a href="https://www.hra-news.org/2025/hranews/a-55840/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">هرانا</a> نوشت چند روز پس از تبعید به زندان زاهدان، بدون اطلاع‌‌رسانی قبلی به مکان نامعلومی منتقل شده است. بر اساس این گزارش مسئولان زندان زاهدان از پذیرش و نگهداری این زندانی امتناع کرده و اعلام کرده‌اند که امکان نگهداری او در این زندان وجود ندارد. با این حال، مسئولین در خصوص محل نگهداری این زندانی اطلاع‌ رسانی نکرده‌اند. </coverage-outsourcing>