اکبر امینی ارمکی

اکبر امینی جوانی است که در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ با برافراشتن پرچم‌های سبز و عکس‌های کشته‌شدگان جنبش سبز روی یک جرثقیل، نیروهای امنیتی را دچار سردرگمی کرد و موجب شد تا اولین تجمع‌ها پیرامون محلی که او برای اعتراض انتخاب کرده بود آغاز شود. اعتراض او که از حدود ساعت ۶ صبح شروع شده بود، برای چند ساعت ادامه یافت و توسط خبرگزاری‌های مهم دنیا تحت پوشش قرار گرفت

<coverage-outsourcing id='1001'> در جریان اعتراضات پس از انتخابات سال ۸۸ در محل کارش به دست پلیس امنیت بازداشت و به انفرادی‌های ۲۰۹ اوین منتقل شد. دو ماه بعد به قید وثیقه آزاد شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6285'> در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی صلواتی به اتهام اقدام علیه امنیت به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='1002'> <reference source='‍‍'> با در دست داشتن پرچم سبز و عکس‌های جان‌باختگان اعتراضات جنبش سبز از جرثقیلی واقع در چهارراه قصر تهران بالا رفته و موجب تجمعات اولیه مردم در تظاهرات ۲۵ بهمن ماه ۱۳۸۹ در این محل شد. وی توسط ماموران امنیتی دستگیر و مدت‌های طولانی در انفرادی نگهداری شد. سپس به قرنطینه بند ۷ رفت و از آن‌جا برای شش ماه به بند ۳۵۰ فرستاده شد. بر پایه گزارش هرانا، او شکنجه جسمی موجب آسیب جدی به کمر وی شد </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='1003'> بعد از بیش از دو ماه حبس در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات به بند ۳۵۰ اوین منتقل شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6286'> از اتهامات مرتبط با ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ تبرئه و تنها در رابطه با پرونده مدعی العموم به ۹۱ روز یک حبس و جزای نقدی محکوم شد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6289'> در مصاحبه یک منبع نزدیک به او با هرانا آمده است که در سال ۹۱، بانک با هشدار نهادهای امنیتی از تمدید وام به شرکت او که هر ساله صورت می‌گرفت سر باز زد و همزمانی این اتفاق با یک دزدی مشکوک، باعث شد که خانواده‌اش در شرایط سخت اقتصادی قرار بگیرند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6287'> سلسله بازداشت‌های پیشگیرانه او با اجلاس سران عدم تعهد در تهران آغاز شد و در سالگردهای ۱۳ آبان، ۱۶ آذر و ... ادامه یافت </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6288'> در مراسمی که مهدی خزعلی در سرای اهل قلم برگزار کرده بود، بازداشت شد. او به انفرادی‌های ۲۰۹ فرستاده شد و به اتهام اجتماع و تبانی امنیت از سوی قاضی صلواتی به پنج سال حبس تعزیری و پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب، تشکل‌ها، فضای مجازی و رسانه‌ها محکوم گردید </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6290'> بازداشت و ۱۰۰ روز در انفرادی نگهداری شد. قاضی صلواتی او را به اتهام اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی به سه سال حبس محکوم کرد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='1006'> به دستور مهدی خدابخش معاون دادستان تهران به مقامات زندان اوین، از اعزام درمانی او به مراکز خارج از زندان که قرار بود در طول هفته انجام شود، ممانعت به عمل آمد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='1007'> گزارش شد از خرداد ۹۲ در زندان اوین بدون مرخصی محبوس است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6291'> هرانا در یک گزارش مفصل راجع‌ به او نوشت که از آن‌جایی که حکم سه سال زندان او هنوز در دادگاه تجدید نظر بررسی نشده است، عملا امکان تجمیع احکام با اعمال ماده ۱۳۴ غیرممکن شده است </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='6374'> به مرخصی آمد </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='10220'> نه زندانی سیاسی باقی‌مانده بند ۳۵۰ با نگارش نامه‌ای از محیط ایزوله این بند و انتقال زندانیان سیاسی انتقاد کردند. در این نامه آمده است که بند ۳۵۰ پس از بهار ۹۳ هیچ ورودی جدیدی نداشته، مدت‌هاست که تنها نه زندانی در این بند محبوس‌اند و «شرایطی بسیار شبیه و حتی دشوارتر از دوران انفرادی» را تجربه می‌کنند، اعتصاب غذاهای مکرر زندانیان سیاسی در بندها و زندان‌های دیگر نشان از بی‌فایدگی پراکنده کردن زندانیان سیاسی دارد و جدا نگه داشتن زندانیان سیاسی از یک‌دیگر خود یک «شکنجه غیرمستقیم» است. اکبر امینی، یاشار دارالشفا، احمد دانش‌پور، محسن دانش‌پور، علی زاهد، عبدالفتاح سلطانی، حسن سی‌سختی، سهیل عربی و محمد صدیق کبودوند این نامه را امضا کرده‌اند </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='10877'> کلمه گزارش کرد که آزاد شده است. با توجه به تاریخ آزادی به نظر می‌رسد که ماده ۱۳۴ اعمال شده است و به همین دلیل احکام تجدید نظر در بخش آماری اطلس تجمیع شده است </coverage-outsourcing>