قاسم مجدم

قاسم مجدم اهل شادگان (فلاحیه) است. او در یک پرونده گروهی بازداشت شد و در دوران بازجویی بارها مورد شکنجه قرار گرفت. در نهایت تعدادی از بازداشت‌شدگان این پرونده در شرایطی که از حقوق اساسی خود محروم مانده بودند، توسط دادگاه انقلاب اهواز به اعدام و سایر متهمان به حبس محکوم شدند.

• <coverage-outsourcing id='47596'> <reference source='https://prisonatlas.com/%d8%ac%d8%b2%d8%a6%db%8c%d8%a7%d8%aa-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d8%b1%d9%88%d9%86%d8%af%d9%87-%d8%b4%d8%b4-%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%b9/'> به گفته منابع اطلس، در این پرونده مجموعا بیش از ۳۳ نفر بین بهمن۱۳۹۷ تا خرداد۱۳۹۸ توسط اطلاعات سپاه اهواز بازداشت شدند. اغلب بازداشت‌شدگان تحت شکنجه شدید قرار گرفتند، ماه‌ها در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه قرارگاه ابوالفضل اهواز محبوس بودند و پس از پایان فرایند بازجویی به زندان‌های شیبان، سپیدار و ماهشهر منتقل شدند. اطلاعات سپاه همزمان همسر و فرزند علی مجدم و حبیب دریس را نیز برای تحت فشارگذاشتن آنها برای مدتی بازداشت کرد. این موضوع را یک زندانی سیاسی سابق به اطلس گفته و در ادامه شرح داده است: > بازجویان علی مجدم را مقابل دیدگان همسر و فرزندش شکنجه کردند و بیش از شش ماه او را در سلول انفرادی نگه داشتند تا بتوانند از او اعتراف اجباری بگیرند. این زندانی سیاسی سابق با تشریح شکنجه‌های شدید و طولانی‌مدت علیه متهمان این پرونده به نقل از حبیب دریس می‌گوید: > حبیب می‌گفت، بازجویان اطلاعات سپاه پاهای من را می‌بستند و به بالا می‌کشیدند. درحالی‌که سرم روبه پایین بود، در حالت آویزان سرم را بارها داخل آب می‌کردند. بعضی وقت‌ها درحالی‌که دست و پاهایم را بسته بودند، حواله‌ای را روی صورتم می‌گذاشتن و آب روی صورتم می‌ریختند که باعث احساس خفگی می‌شد و این کارها را بارها و بارها تکرار می‌کردند. این شکنجه‌ها به غیر از شکنجه‌هایی بود که با کابل و لوله سبز انجام می‌شد. آنقدر با کابل و لوله سبز من را میزدند که باعث می‌شد بدنم زخم و خونی و پوست بدنم کنده شود. او در ادامه می‌گوید: > بازجویان به حبیب اجازه خوابیدن نمی‌دادند. بعضی وقت‌ها او را مجبور به خوردن هندوانه می‌کردند و بعد آلت تناسلی او را می‌بستند که نتواند ادرار کند و به این روش او را شکنجه می‌کردند. این زندانی سیاسی سابق می‌گوید، اکثر متهمان بازداشت‌شده در این پرونده به شکل مشابه با حبیب دریس و علی مجدم تحت شکنجه قرار گرفته‌اند. </reference> </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='47417'> به دنبال شیوع ویروس کرونا و شورش در چند زندان در سطح کشور، زندانیان زندان شیبان نیز به وضعیت نابسامان بهداشتی و نگرانی نسبت به جان و سلامت خود دست به اعتراض زدند. کریم بروایه از جمله زندانیان سیاسی‌ای بود در این اقدام اعتراضی حضور داشت. او چند سال بعد (بهمن ۱۴۰۱) درباره جزییات این واقعه به اطلس گفت اعتراض زندانیان در روز سه شنبه ١٢ فروردين ۹۹، راس ساعت ۱۲:۱۵ همراه با سردادن شعار علیه مسئولان زندان آغاز شد. اعتراض آن‌ها به طور کلی وضعیت نگران‌کننده سلامت زندانیان را دربرمی‌گرفت. در دوران اپیدمی کرونا زندانیان بیمار به خدمات درمانی موثر دسترسی نداشتند، و شرایط بهداری بیش‌از‌پیش ناکارآمد شده بود. او در ادامه توضیح داده تلاش‌های زندانیان و خانواده آن‌ها برای بهره‌مندی از مرخصی استعلاجی بی‌ثمر مانده بود. به گفته آقای بروایه چند ساعت بعد از آغاز درگیری، گارد زندان توانایی سرکوب اعتراض زندانیان را از دست داد، به همین دلیل سایر نیروهای سرکوب از مقرهای خود به زندان اعزام شدند. نيروهای لباس شخصی که اغلب از اعضای سپاه و بسیج بودند راس ساعت چهار و نیم با شلیک گاز اشک‌آور وارد محوطه زندان شدند و از این پس تیراندازی به زندانیان با تمرکز بر بند ۵ شدت گرفت. نیروهای سرکوب، به قصد آسیب‌رساندن به زندانیان معترض و جلوگیری از تداوم اعتراضات، سطح سالن بند ۵ را مملو از آب و ريكا و شيشه‌ی شكسته كردند. آن‌ها با اين شيوه تعادل زندانيان را برهم زده و سپس آن‌ها را با ضربات مستقيم باتون به ناحيه سر، شدیدا مضروب می‌کردند. آقای بروایه در ادامه می‌گوید به چشم خود دیده است حسن ذوالفقاری مدير داخلی زندان که پشت نيروهای سركوبگر ایستاده بود، فرياد می‌زد: > همه را بكشيد؛ اين‌ها داعشی هستند. آقای بروایه در ادامه به سایر کارکنان زندان اشاره می‌کند که در سرکوب زندانیان نقش مستقیم داشته‌اند: > همچنین به چشم دیدم که آقای صخراوی، عبدالحسين غلام‌نژاد و محمدعلی اناری از مسئولان حفاظت زندان، مسلحانه بالای پشت‌بام بند ۸ و بهدارى مستقر شده بودند و با اسلحه جنگی مستقیما به سمت زندانیان شليک می‌كردند؛ در این تیراندازی تعداد زيادی از زندانيان مجروح و چهار نفر نیز کشته شدند. همچنین به دستور احمدرضا آزاده، رییس زندان شیبان، نیروهای سرکوب با ايجاد «تونل مرگ همه زندانيان را از بند ۵ خارج کردند. کریم بروایه در توضیح تونل مرگ گفته است دو گروه از نيروهای سركوبگر به صورت زنجیره‌ای روبروی هم می‌ایستند و زندانیان را مجبور می‌کنند از فاصله میان این دو گروه عبور کنند. نیروهای سرکوب هنگام عبور زندانیان آن‌ها را با ضربات متعدد باتون تحت شکنجه قرار می‌دهند. محمدعلی اناری، رییس حفاظت اداره کل زندان‌های استان خوزستان، آقای خسری، رییس حفاظت زندان شیبان، آقای ورمزیار، یکی از مسئولان رده بالای زندان شیبان از جمله افرادی بودند که در شکنجه زندانیان نقش مستقیم داشته‌اند. به گفته آقای بروایه این افراد دست‌وپای زندانیان را بسته بودند و تا نیمه‌شب آن‌ها را به روش‌های مختلفی تحت شکنجه قرار می‌دادند. همچنین برای درهم‌شکستن روحیه زندانیان، تعدادى از زندانی‌های قديمى و معتمد را عریان کرده (به‌جز لباس زیر) و به‌وسیله باتون و شوکر برقی به شدت تحت شکنجه قرار می‌دادند. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='47597'> <reference source='https://prisonatlas.com/%d8%ac%d8%b2%d8%a6%db%8c%d8%a7%d8%aa-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d8%b1%d9%88%d9%86%d8%af%d9%87-%d8%b4%d8%b4-%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d8%b9/'> به گفته یک منبع آگاه به اطلس شعبه چهارم دادگاه انقلاب اهواز شش شهروند عرب را به اعدام و چند تن دیگر را به حبس‌های پنج تا ۳۵ سال محکوم کرد. علی مجدم، حبیب دریس، سالم موسوی، محمد‌رضا مقدم، عدنان موسوی و معین خنفری را بابت اتهام محاربه به اعدام محکوم شده‌اند. دادگاه انقلاب شش تن از دیگر از زندانیان سیاسی محبوس در زندان شیبان و سپیدار را نیز در این پرونده به زندان محکوم کرده است؛ فارِس عموری به ۳۵ سال، جاسم آلبوغبیش به ۱۵ سال، اسکندر مُجَدَم، محمدقاسم مُجَدَم (برادر محمدرضا مُجَدَم)، رعد منیعات و توفیق منعیات، هرکدام به پنج سال زندان. منابع آگاه به اطلس اطلاع داده‌اند قاضی صادرکننده رای شخصا در زندان‌های شیبان و سپیدار حاضر شده و احکام را به متهمان ابلاغ کرده است. لازم به ذکر است احتمال دارد احکام دیگری نیز علیه سایر متهمان این پرونده صادر شده باشد. </reference> </coverage-outsourcing>