علیرضا پیری دیزجی
پیش از ناپدید شدن در تبریز به دندانپزشکی مشغول بود. او در هنگام اعتراضات سال ۸۸ جنبش سبز ناپدید شد. مقامات حکومت ایران هیچگاه به طور رسمی مسئولیت دستگیری او را نپذیرفتند
- <coverage-outsourcing id='15041'> در ایام انتخابات ۸۸ مغازهای را در اختیار ستاد میرحسین موسوی قرار داد </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15043'> نیروی انتظامی اتومبیل او را در یک پارکینگ پیدا کرد. طبق گفته پدر او به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، این اتومبیل در طبقهای بود که اشخاص عادی اجازه ورود به آن را نداشتهاند، جلوی اتومبیل زنجیر کشیده شده بوده است، در آگاهی به اعضای خانواده گفته شده که دوربینها در زمان ورود اتومبیل به پارکینگ با دستوری که «از بالا» آمده قطع شده است، نگهبان پارکینگ گفته که علیرضا را سه نفر با یک پژوی تیره بردهاند و اینکه علی رغم وجود دسته چک و سایر مدارک در اتومبیل، هیچ گاه حتی یک ریال هم از حساب او کم نشده است </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15037'> ناپدید شد </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15038'> چهار روز پیش از انتخابات ریاستجمهوری سال ۹۲ با خانواده او تماس گرفته شده و به آنها گفته شده است که «رهبر دستور داده قضیه شما را پیگیری کنیم» و اینکه ظرف ۷۲ ساعت خبررسانی خواهد شد. اما پس از آن هیچ تماس دیگری در این مورد با آنها گرفته نشد </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15040'> مسیح علینژاد در برنامه آنتن صدای آمریکا با پدر علیرضا پیری مصاحبه کرد </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15042'> نامهای از طرف پدر علیرضا پیری خطاب به وزیر اطلاعات در رابطه با مفقود شدن او در برخی رسانهها منتشر شد </coverage-outsourcing>
- <coverage-outsourcing id='15039'> محمدحسن پیری، پدر علیرضا جزئیات پرونده و تلاشهای خانواده را برای کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران شرح داد </coverage-outsourcing>