صحبت‌الله امیدی

صحبت‌الله امیدی از پیروان آیین یارسان است. او به دلیل مشارکت در تظاهرات آبان۹۸ بازداشت و محکوم شد. او در جریان اعتراضات طی یک روز دو مرتبه هدف گلوله ماموران امنیتی قرار گرفت؛ یک مرتبه با سلاح ساچمه‌ای و یک مرتبه با سلاح جنگی. او هنگامی‌که قصد داشت به یک فرد تیرخورده کمک کند، هدف گلوله قرار گرفت. او مدتی بعد بازداشت و در آن ایام تحت شکنجه قرار گرفت.

صحبت‌الله امیدی از جمله افرادی است که در دادگاه مردمی آبان ۹۸ در خصوص سرکوب‌های جمهوری اسلامی علیه مردم شهادت داد. این دادگاه هم‌زمان با دومین سالگرد اعتراضات سراسری آبان ۹۸، در لندن برگزار شد این نمایه بر اساس اطلاعات دریافتی اطلس تنظیم شده است. <symbol-timeline></symbol-timeline>

<coverage-outsourcing id='37743'> صحبت‌الله امیدی، طی یک روز، دو مرتبه هدف گلوله قرار گرفت. ظهر ۲۵ آبان، تعدادی از معترضان در میدان آزادی کرمانشاه هدف گلوله ساچمه‌ای نیروهای لباس شخصی قرار گرفتند. آقای امیدی از مصدومان بود؛ یک ساچمه به گونه‌ سمت راستش برخورد کرد. چند ساچمه دیگر نیز در بین لباس‌های ضخیم آقای امیدی خنثی شد و به بدن او نرسیدند. جو امنیتی حاکم بر نقاط حساس شهر از جمله بیمارستان‌ها، بسیاری از مصدومان را از حضور در بیمارستان‌ پشیمان می‌کرد. صحبت امیدی نیز به بیمارستان نرفت و با یک شی تیز، ساچمه را از زیر چشم خود خارج کرد. شب ۲۵ آبان، مردم در حوالی کلانتری جعفرآباد کرمانشاه به اعتراض آمدند. آقای امیدی لحظه‌ای هدف گلوله قرار گرفت که قصد داشت به یک تن از تظاهرکنندگان که غرق در خون بر زمین افتاده بود، کمک‌ کند. چند تن از حدود ۱۰ نفر دیگر که هم‌زمان با او، به سوی فرد مصدوم می‌دویدند، نیز هدف گلوله قرار گرفتند؛ فردی که در ابتدا هدف گلوله قرار گرفت و تصور می‌شد مصدوم است، دردم جان باخته بود. چند تن دیگر، از نواحی حساس بدن از جمله فک و پهلو مورد هدف گلوله قرار گرفتند. صحبت امیدی از ناحیه بازوی دست راست گلوله خورد. آقای امیدی همراه با دوستانش به بیمارستان طالقانی رفت. او پس از مشاهده نیروهای امنیتی که برای بازداشت مصدومان به بیمارستان آمده بودند، محل را ترک کرد. سپس یک پزشک که از آشنایان آقای امیدی بوده، عمل جراحی دست او را در محیط غیردولتی انجام داد. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='28204'> <reference source=''> صحبت‌الله امیدی و محی‌الدین اصغری، توسط حدود ۲۰ مامور مسلح اطلاعات دستگیر و به یکی از بازداشتگاه‌های این نهاد در کرمانشاه منتقل شد. بازداشت آن‌ها بدون ارائه حکم قضایی انجام شده است. رفتار ماموران همراه با خشونت بوده و چشم‌ها و دست‌های بازداشت‌شدگان را با روسری‌های موجود در خانه بسته و سپس از ساختمان خارج کردند. ماموران در روزهای بعد بدون اطلاع خانواده منزل و محل کار آقای امیدی بازرسی کرده بودند؛ ۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار دینار عراقی و پرچم اقلیم کردستان از جمله مواردی بوده که ماموران توقیف کرده‌اند. همچنین دو هزار دلار و صد و خرده‌ای دینار هنگام بازداشت از او ضبط شده است. آقای امیدی در دوران بازداشت از حق دسترسی به درمان موثر محروم ماند؛ پزشک برای او دارو تجویز می‌کرد اما ماموران بازداشتگاه داروها را به طور منظم در اختیار او نمی‌گذاشتند. بازجویان از او می‌خواستند که بخشی از مسئولیت کشتار مردم کرمانشاه را، که توسط نیروهای امنیتی انجام شده بود، بر عهده گیرد. برخی از دوستان آقای امیدی از اعضای احزاب کرد مخالف حکومت هستند. بازجویان این موضوع را دستاویز قرار داده بودند که او در اعترافاتش بگوید با وابستگی به احزاب کرد به خیابان آمده است. او بارها برای اعترافات اجباری تحت شکنجه جسمی و روانی قرار گرفت. در ادامه بخشی از این موارد شرح داده شده است. موردی که در ادامه شرح داده شده، سه مرتبه برای آقای امیدی اجرا شده است. بازجویان تمام نقاط بدن آقای امیدی را با پارچه یا روسری می‌بستند که بدنش توان حرکت نداشته باشد؛ این مرحله شبیه به مومیایی انسان است اما با پوششی کمتر. در مرحله بعد، بدن از حرکت‌افتاده‌ی زندانی را بر روی تخت فلزی می‌بستند. مچ پای زندانی در برآمدگی انتهای تخت بسته می‌شد که هنگام شلاق‌زدن به ناحیه کف پا، این نواحی به صورت کامل مهار شود و تحت ضرب قرار گیرد. هنگامی‌که آقای امیدی در این مکان بر روی تخت بسته می‌شد، بیش از ۱۰ نفر وارد اتاق می‌شدند و با کابل یا شی سخت بر بدن او ضربه وارد می‌کردند. روش دیگری که چند مرتبه برای صحبت امیدی اجرا شده، ثابت نگه‌داشتن اجباری بدن بوده است. در این روش، آقای امیدی را به یک اتاق بدون سقف در محیط بازداشتگاه منتقل می‌کردند. یک میخ طویله روی زمین و دیگری در ارتفاعی در حدود یک سقف منزل نصب بود. به هر دو میخ طویله طناب وصل بود. طناب پایین را به دور شانه‌ها و طناب بالا را به دور ران‌های آقای امیدی می‌بستند. با این روش او را مجبور می‌کردند که ساعت‌ها در حالت خمیده بماند و در نهایت وقتی بدن خود را رها می‌کرد، درد مضاعف احساس می‌شد. هم‌چنین بازجویان چند مرتبه به بازوی او ضربه شدید وارد کرده و بالای بازوی او ایستاده‌اند. مجموع این رفتارها و همچنین عدم ارایه خدمات درمانی موثر، موجب عفونت زخم دست او شده است. ضرب‌وجرح شدید از دیگر روش‌های شکنجه آقای امیدی بوده است. صحبت امیدی یک مرتبه در بازداشتگاه از فاصله بسیار زیاد صدای یک زن را می‌شنود. ماموران با انگیزه کسب اعتراف از آقای امیدی، به دروغ مدعی می‌شوند همسر او بازداشت شده است که او به اعتراف علیه خود تن دهد. آقای امیدی به اطلس گفته است ماموران بازداشتگاه قرص‌های روان‌گردان در اختیار بازداشت‌شدگان می‌گذاشتند؛ آقای امیدی این احتمال را نیز مطرح کرده که ماموران از طریق غذا این داروها را به خورد بازداشت‌شدگان داده‌اند که فضای بازجویی را به نفع خود پیش ببرند؛ او تغییر در حالات روحی خود را به این احتمال، ارتباط داده است. او ۳۸ روز در انفرادی نگه‌داری می‌شد و در این مدت بارها صدای شکنجه‌شدن شهروندان را به گوش شنیده بود. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='37891'> به دفتر شهبازی، بازپرس پرونده منتقل شد. پس از ورود آقای امیدی به دفتر بازپرسی، شهبازی به او گفت: وصیت‌نامه‌ات را آماده کن، شما ضدانقلاب هستید و باید اعدام بشوید. شهبازی که پیش‌تر به بازداشتگاه رفته و با زبانی نرم صحبت امیدی را تهدید کرده بود، این بار نیز از او خواست که با بازجویان اطلاعات همکاری کند. آقای امیدی پس از بازگشت به بازداشتگاه، برای اعتراف اجباری در خصوص ارتباط با حزب دمکرات کردستان ایران تحت شکنجه‌های جسمی قرار گرفت. لازم به ذکر است او در این مدت تنها یک مرتبه با خانواده تماس تلفنی داشته و از حق ملاقات با آن‌ها محروم بوده است. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='37892'> به دفتر بازپرسی و سپس با تغییر قرار بازداشت به آزادی موقت، به زندان دیزل‌آباد کرمانشاه انتقال یافت. آقای امیدی در حضور بازپرس از شکنجه‌های بازجویان شفاها شکایت کرد که پاسخ آقای شهبازی از این قرار بود: آن‌ها صلاحیتش را دارند و وظیفه خود را انجام می‌دهند. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='37895'> به قید وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='29122'> <reference source=''> سه شهروند ساکن کرمانشاه توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب این شهر به ریاست قاضی اسدی به احکام زندان محکوم شدند. بر اساس این حکم، صحبت الله امیدی بابت اتهامات «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی و عضویت در گروه‌های مخالف نظام» به ۱۰ سال، خلیل اسدی بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» به سه سال و شش ماه و بابت اتهام «عضویت در گروه‌های مخالف حکومت» به سه سال و مهدی ابدالی برای اتهامی نامشخص به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است. با اعمال ماده ۱۳۴، سه سال و شش ماه برای خلیل اسدی و پنج سال برای صحبت امیدی قابلیت اجرا خواهد داشت. گفتنی است، تکلیف مبالغ ضبط‌شده از آقای امیدی توسط دادگاه مشخص نشده است. </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='31169'> <reference source=''> دادگاه تجدید نظر کرمانشاه، احکام خلیل اسدی و مهدی ابدالی را به ترتیب به «سه ماه و یک روز» و «یک ماه» حبس تعزیری کاهش داده است. این دادگاه حکم صحبت امیدی را عینا تایید کرده و پنج سال از حکم ۱۰ ساله وی قابل اجرا است </reference> </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='37893'> همسر و فرزند صحبت‌الله امیدی ممنوع الخروج شده‌اند. آقای امیدی پیش‌تر از ایران خارج شده و خانواده هنگامی که قصد داشتند به او بپیوندند، از ممنوع الخروج شدن خود مطلع شدند. پس از چندین ماه همسر و فرزند هفت ساله او مجبور شدند از مسیر کوهستان به صورت غیرقانونی راهی اقلیم کردستان شوند. </coverage-outsourcing>
<coverage-outsourcing id='37896'> دویست میلیون تومان، معادل مبلغ وثیقه آزادی موقت صحبت امیدی، به حساب دادگستری واریز و وثیقه آزاد شد. از مدتی قبل وثیقه‌گذار از سوی نیروهای امنیتی تحت فشار قرار گرفته بود و این امر موجب شد که خانواده امیدی تصمیم بگیرند وثیقه آ‌ن‌ها را آزاد کنند. ماموران به وثیقه‌گذار گفته بودند که شما موجب فرار متهم شده‌اید. لازم به ذکر است که خانواده امیدی همچنان مبالغ ضبط شده در هنگام بازداشت را پس نگرفته‌اند و از این بابت نیز متضرر شده‌اند. </coverage-outsourcing>