شیراحمد شیرانی نارویی

شیراحمد شیرانی از جمله زندانیان بلوچ است که به زندان اردبیل تبعید شده است.

• <coverage-outsourcing id='3015'> شیراحمد شیرانی توسط ماموران وزارت اطلاعات در تهران دستگیر شد. او سال‌ها بعد به اطلس گفت که در حین بازداشت، ماموران امنیتی دنده‌های او شکسته‌اند و قسمت جلوی گلویش را نیز با طناب بریده‌اند. به گفته آقای شیرانی، ماموران او را به زندان اوین منتقل کرده و در طول مدت حدود چهارماهی که در سلول انفرادی زندانی بوده، بازجوها بارها او را به وسیله جریان برق، کابل و باتون شکنجه کرده‌اند. او درباره شکنجه روانی نیز به اطلس توضیح داد که بازجویی‌ها بدون چشم‌بند انجام می‌شده و همین موضوع باعث شده او تهدید بازجوها به اعدام را کاملا باور کند. آقای شیرانی همچنین توضیح داد که او در طول دوران بازداشت در زندان اوین، از دسترسی به وکیل و خدمات درمانی محروم بوده است. به گفته شیراحمد شیرانی، در این مدت او تفهیم اتهام نشده و اجازه تماس با خانواده را نیز نداشته است. به گفته آقای شیرانی او در زندان اوین به هواخوری دسترسی نداشته و سلول انفرادی او تنها دو متر مربع بوده و هیچ هواکشی نیز نداشته است. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='13268'> شیراحمد شیرانی از زندان اوین به بازداشتگاه اطلاعات زاهدان منتقل شد. او سال‌ها بعد درباره حدود یک سال و نیمی که در سلول انفرادی این بازداشتگاه حبس بوده، به اطلس گفت که در بازداشتگاه اطلاعات زاهدان هیچ ارتباطی با خانواده‌اش نداشته، به گونه‌ای که آن‌ها نمی‌دانسته‌اند که او زنده است یا مرده. آقای شیرانی درباره شکنجه‌های جسمی و روانی که در این بازداشتگاه تجربه کرده، به اطلس توضیح داد که اطلاعاتی‌ها بارها دست‌ها و پاهای او را به تختی معروف به «تخت معجزه» بسته و با یک کابل ضخیم چندین مرحله به کف پا ضربه زده‌اند، به طوری‌که آثار شکنجه پس از سال‌ها همچنان روی پاهای او وجود دارد. او گفت که در این دوران بینی و دنده‌هایش شکسته شده و به او برق نیز وصل کرده‌اند. آقای شیرانی درباره شکنجه با برق به اطلس توضیح داد: > در و دیوارهای اتاقی که در آن با جریان برق شکنجه می‌کردند خون‌آلود بود. نمی‌دانم برای رعب‌ووحشت اتاق را تاریک و خونین کرده بودند یا واقعا خون بود. یک صندلی مخصوص در آن اتاق بود که مرا به آن می‌بستند. سیم ها را به پاهایم وصل می‌کردند و گاهی هم به شقيقه‌ها وصل می‌کردند و به برق می‌زدند ولی ولتاژ آن را کنترل می‌کردند. تحمل این شکنجه از تحمل شلاق و کابل سخت‌تر بود. به گفته آقای شیرانی بازجویی‌ها به گونه‌ای بوده که آن‌ها او را در همه اتفاقاتی که در منطقه افتاده مسئول می‌دانسته‌اند و بابتش او را شکنجه می‌کرده‌اند. آن‌طور که آقای شیرانی توضیح می‌دهد او در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اطلاعات زاهدان به وکیل و خدمات درمانی دسترسی نداشته و شکنجه‌های روانی بازجوها باعث شده او هرلحظه آماده اعدام باشد. او به اطلس توضیح داد که شرایط نگهداری او در سلول‌های انفرادی این بازداشتگاه بسیار طاقت فرسا بوده، به طوری‌که علاوه بر سرمای استخوان‌سوز و بوی تعفن چاه دستشویی که همیشگی بوده، گاهی دو روز آب سلول قطع می‌شده و غذا نیز همیشه در ظروف پلاستیکی یک‌بار سرو می‌شده است. آقای شیرانی در این‌باره توضیح می‌دهد: > ظروف پلاستیکی غذا طوری خشک بودند که با کوچکترین خم کردن، می‌شکستند و گاهی که می‌شکست تکه‌هایش قاطی غذا می‌شد. در ماه رمضان هم به من یا کمتر غذا می‌دادند و یا اصلا غذا نمی‌دادند. به گفته آقای شیرانی اعتصاب غذای او در این بازداشتگاه باعث شده بعد از دو سال بازداشت موقت بدون محاکمه، بالاخره یک جلسه دادگاه برای او تشکیل شود. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='42527'> آقای شیرانی سال‌ها بعد به اطلس گفت که در اواخر سال ۱۳۹۰، توسط قاضی ماه‌گلی در دادگاه انقلاب زاهدان بدون دسترسی به وکیل به ۲۲ سال زندان در تبعید در استان اردبیل محکوم شده بود. او گفت که همکاری با جندالله از اتهامات منتسب شده به او بوده است. آقای شیرانی همچنین توضیح داد که او آثار شکنجه‌ها را به قاضی ماه‌گلی نشان داده اما قاضی هیچ عکس‌العملی نشان نداده است. شیراحمد شیرانی معتقد است که قاضی ماه‌گلی خود دستور شکنجه زندانیان را صادر می‌کند و در برخی موارد در اتاق بازجویی حاضر می‌شود. او در این‌باره به اطلس گفت: > حبیب‌الله ریگی‌نژاد شورکی که در سال ٩٢ به همراه ١۵ نفر دیگر اعدام شد برای من تعریف کرد که آقای ماهگلی به داخل بازداشتگاه و اتاق بازجویی آمده بود و از او سوال می‌پرسید. خود ماهگلی مجوز شکنجه را صادر می‌کرد. او یکی از نیروهای وزارت اطلاعات بود. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='42523'> در حوالی این تاریخ از بازداشتگاه اطلاعات زاهدان به زندان این شهر منتقل شد. آقای شیرانی سال‌ها بعد به اطلس گفت در مدت حدود دو ماه و نیم حبس در زندان زاهدان نیز از تماس و ملاقات با خانواده محروم بوده و در شرایط غیرانسانی زندگی کرده است. او درباره شرایط نگهداری‌اش در این زندان به اطلس توضیح داد: > وضعیت بهداشتی زندان بسیار بد بود و این خود زندانیان بودند که زندان را نظافت می‌کردند. گاهی حمام‌ها آب گرم نداشتند. مسئولان زندان جیره‌ای را که برای زندانیان می‌آمد، مثل لباس، شامپو و صابون را به ما نمی‌دادند. تعداد زندانیان از ظرفیت زندان بسیار بیشتر بود و در هر سلولی عده زیادی کف خواب بودند. با اینکه بند پنج مخصوص زندانیان سیاسی و عقدیتی بود اما تفکیک جرائم به درستی انجام نمی‌شد و زندانیان جرائم عمومی نیز در این بند بودند. در واقع هیچ‌گونه حقوق زندانی رعایت نمی‌شد و توهین و تحقیر جزئی از اتفاقات عادی در زندان بود. به گفته آقای شیرانی حدود یک ماه بعد از ورود او به زندان زاهدان، به دلیل رونویسی از کتاب آیین زندان‌ها و اطلاع‌رسانی درباره حقوق زندانیان، ماموران او را به قرنطینه منتقل می‌کنند و زندانیان در اعتراض به نابسامانی‌های زندان دست به اعتراض می‌زنند. او به اطلس گفت که در پی اعتراض زندانیان، نیروی گارد ضدشورش وارد زندان می‌شود و زندانیان را ضرب‌وشتم می‌کنند به طوری‌که دست و پای برخی می‌شکند و برخی نیز به دلیل پرتاب گاز اشک‌آور در زندان چشم خود را از دست می‌دهند. او گفت که یک هفته بعد، نیروهای گارد دوباره وارد زندان می‌شوند و او را به همراه صدنفر دیگر که در یک بند جداگانه نگهداری می‌شدند به شدت ضرب‌وجرح می‌کنند. شیراحمد شیرانی به اطلس گفت که در آن زمان مدیر کل زندان‌ها، آقای بابایی بود که در صبح همان روز روی پشت بام کتک خوردن ما را تماشا می‌کرد. به گفته او ماموران آقای شیرانی و تعدادی دیگر از زندانیان را به بند قرنطینه منتقل کرده‌اند و آن‌ها در اعتراض به ۴۵ روز نگهداری در بند قرنیطینه دست به اعتصاب غذا زده‌اند. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='13265'> شیراحمد شیرانی به زندان گرمی در استان اردبیل تبعید شد. او درباره شرایط این زندان به اطلس توضیح داد: > زندانی کوچک بود و دارای یک بند که آمار زندانیانش بیش‌تر از ظرفیت زندان بود. تفکیک جرائم وجود نداشت و اکثر زندانیان به خاطر جرایم مواد مخدر و سرقت آنجا بودند. هیچ‌گونه امکانات رفاهی و بهداشتی هم نبود، به طوری که تنها سه دقیقه در روز امکان استفاده از تلفن وجود داشت و یک حمام و سرویس بهداشتی برای کل زندان ساخته بودند که آن‌هم اغلب اوقات به خاطر زیادی جمعیت بسته و یا خراب بود. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='10050'> شیراحمد شیرانی از زندان گرمی اردبیل به زندان مشکین‌شهر در همین استان منتقل شد. او در رابطه با وضعیت زندان مشکین‌شهر و با تاکید بر عدم رعایت قانون تفکیک جرائم در این زندان، به اطلس گفت: > سه سال و نیم با کسانی زندگی کردم که همه‌شان گرفتار مواد مخدر و از بی خانمان‌های سطح شهر بودند که بر اثر ابتلا به اعتیاد خانواده‌شان و زندگیشان متلاشی شده بود. هیچ‌گونه ثبات شخصیتی و رفتاری نسبت به خود و دیگران نداشتند و مثل بیماران روانی بوده و دائم در حالت توهم به سر می بردند. همین دلایل باعث بی‌توجهی مسئولین نسبت به بهبود شرایط بند مذکور شده بود. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='10053'> از زندان مشگین‌شهر به زندان اردبیل منتقل شد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='10051'> گزارش شد در ششمین روز اعتصاب غذا مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به انفرادی‌های زندان اردبیل منتقل شده است </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='10049'> به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، زمانی که نسبت به عدم درمان بیماری‌های کلیه و دستگاه گوارشی خود اعتراض کرد، به انفرادی منتقل شد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='13256'> هرانا گزارش کرد که نوراحمد حسن‌زهی، علی پژگل، عبدالکریم شه‌بخش، ماهر کعبی، محمدصابر ملک‌رئیسی و شیراحمد شیرانی در بندی شبیه به قرنطینه در زندان اردبیل محبوس شده‌اند. این بند اتاقی است با مساحت بین ۱۰ تا ۱۵ متر مربع، با ۱۸ تخت و یک هواخوری کوچک. زندانیان روزانه ۱۵ دقیقه برای تلفن به انبار خارج از بند می‌روند. گفته می‌شود طرز برخورد زندانبانان با این زندانیان و خانواده‌هایشان به گونه‌ای است که برخی از آن‌ها از خانواده‌هایشان خواسته‌اند که دیگر به ملاقاتشان نیایند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='13267'> هرانا گزارش کرد که مدتی پیش به «بدرفتاری» یکی از کارمندان زندان اعتراض کرده و به طور تنبیهی برای ۱۰ روز به بند قرنطینه فرستاده شده است. در این گزارش همچنین آمده است که او به دلیل آسیب‌های وارده در دوران بازداشت به عمل جراحی پا نیاز دارد و از بیماری‌های کلیه و معده نیز رنج می‌برد. بر پایه این گزارش آقای شیرانی به طور موثر تحت درمان قرار نگرفته است. هرانا اضافه کرده است که بدرفتاری سیستماتیک مسئولین زندان اردبیل با زندانیان سنی مذهب و خانواده‌های آن‌ها، شامل حال آقای شیرانی نیز شده و به همین دلیل پدر و مادر سالخورده او از سفر طولانی و تلاش برای ملاقات مجدد وی خودداری می‌کنند. طبق این گزارش «دخالت نهادهای امنیتی» موجب شده که ماده ۲۸۸ در پرونده او اعمال نشود و مجازاتش مشمول تخفیف نگردد. علاوه بر همه این‌ها او تاکنون از حق مرخصی درمانی نیز محروم بوده است </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='13782'> نام وی در فهرست اسامی «برخی از زندانیان تبعیدی بلوچ» که توسط کمپین فعالین بلوچ منتشر شد قرار داشت </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15490'> در برخی رسانه‌ها نامه‌ای از طرف شیراحمد شیرانی منتشر شد که در آن شرحی از وضعیت خود در تبعید داده است. در این نامه به نقل از او آمده است که در زندان اردبیل «تفکر و تبعیض فاشیستی زندان‌بانان بر هر ایده عقلانی و منطقی غالب است» و «مقامات استان اردبیل شکنجه ما زندانیان مظلوم اهل سنت را برای خود یک نوع جهاد می‌دانند و خیال می‌کنند که خدمت به امام حسین است». در این نامه نوشته شده که مسئولین زندان اردبیل به خصوص رئیس زندان آقای یعقوب سرباز جدا و مسئول حفاظت زندان آقای پرویز صورآذر در برابر «هر مسئله امنیتی که در هر نقطه از ایران رخ می‌دهد» «انتقام‌شان» را از زندانیان اهل سنت می‌گیرند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15193'> گزارشاتی از انتقال او به بند قرنطینه زندان اردبیل منتشر شد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15834'> پدر او چاکر شیرانی نامه‌هایی را به رئیس جمهور، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه، رئیس سازمان زندان‌ها و فرماندهی اطلاعات زاهدان نوشت و در آن ضمن اشاره به سه سال حبس بی‌ملاقات شیراحمد شیرانی در بازداشگتاه اطلاعات زاهدان، تاکید کرد که در زندان اردبیل با او بدرفتاری می‌شود و حتی در انجام فرائض دینی خود با مشکل مواجه است. او همچنین از دوری راه گلایه کرده و از انتقال فرزندش به بند زندانیان معتاد به مواد مخدر ابراز نارضایتی می‌نماید و از مقامات مسئول برای حل مشکلات تقاضای کمک می‌کند. این سری نامه‌ها که هرانا آن را منتشر کرده در بخش شواهد این صفحه ثبت شده است </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15685'> «نه به زندان، نه به اعدام» گزارش کرد که از بند قرنطینه به «بند متادونی‌ها» منتقل شده که در آن عمدتا متهمین قتل و مواد مخدر محبوس هستند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15809'> هرانا گزارش کرد که انتقال او از بند ۷ به بند ۵ زندان اردبیل به نگرانی‌هایی در رابطه با امنیت او دامن زده است </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15837'> به گزارش هرانا به بند ۷ که عموما زندانیان سیاسی در آن محبوس هستند بازگردانده شد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='15998'> هرانا یادداشت «بلوچستان را دریابید» را از طرف او منتشر کرد. این یادداشت در بخش شواهد این صفحه ثبت شده است </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='20130'> هرانا نامه‌ای از به امضای ماهر کعبی، شیراحمد شیرانی، علی پژگل و نوراحمد حسن‌زهی منتشر کرد. این چهار تن در این نامه به «شکنجه و تبعیض» علیه زندانیان سیاسی تبعیدی در زندان اردبیل اعتراض کرده و برخورد اخیر رئیس حفاظت زندان، مدیر داخلی زندان (آقای نوروزی) و افسرنگهبان (آقای غفور صادق‌زاده) با محمدصابر ملک‌رئیسی را شرح داده‌اند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='20367'> هرانا گزارش کرد که از چند روز پیش مسئولین زندان اردبیل، ارتباط زندانیان سیاسی این زندان را با خانواده‌هایشان قطع کرده‌اند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='24600'> به گزارش اطلس زندان‌های ایران محمدصابر ملک‌رئیسی و شیراحمد شیرانی در دادسرای اردبیل به «نشر اکاذیب به قصد اضرار به غیر» و «تبلیغ علیه نظام» متهم شده‌اند. این زندانی سیاسی اخیراً برای فعالیت‌هایش در راستای دفاع از حقوق سایر زندانیان تحت فشار شدید بازجویان و مسئولین زندان بوده است. مسئولین زندان اردبیل او را متهم کرده‌اند که با خارج زندان تماس داشته و اخبار تضییع حقوق زندانیان را به بیرون منتقل می‌کند </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='24644'> به گزارش اطلس پرونده دیگر محمدصابر ملک‌رئیسی و احمد شیرانی با عنوان اتهامی «تبلیغ علیه نظام» در دادگاه انقلاب اردبیل به جریان افتاد. قاضی خدادادی مسئولیت رسیدگی به این اتهام را بر عهده دارد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='24599'> به گزارش اطلس محمدصابر ملک‌رئیسی و شیراحمد شیرانی سومین ماه خود را در بند قرنطینه زندان اردبیل می‌گذراندند. رابطه هر دو تن در طول این مدت با خانواده‌هایشان قطع شده بود </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='24104'> به گزارش اطلس محمدصابر ملک‌رئیسی و شیراحمد شیرانی با شکایت یعقوب سربازجدا، رئیس زندان اردبیل، در شعبه‌ای از دادگاه اردبیل به ریاست قاضی عباس فیض‌اللهی به اتهام «نشر اکاذیب به قصد اضرار به غیر» محاکمه شدند. شیرانی از اتهامات تبرئه و ملک‌رئیسی به شش ماه حبس محکوم شد </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='26182'> به گفته یک منبع مطلع اطلس شیراحمد شیرانی و محمدصابر ملک‌رئیسی بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس محکوم شدند. به گفته این منبع شعبه اول دادگاه انقلاب اردبیل به ریاست قاضی مهدوی‌راد به‌صورت غیابی این حکم را صادر کرده است. آقای شیرانی سال‌ها بعد به اطلس گفت: > آقای مهدوی‌راد پس از آنکه حکم را صادر کرده بود یک روز به زندان آمد؛ من از او پرسیدم چرا حکم را غیابی صادر کرده‌اید و او پاسخ داد: اظهارات ضابطین برای من ملاک بوده است. </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='33682'> <reference source='https://bit.ly/39FO0zn'> به گزارش اطلس با افزایش تعداد افراد مشکوک به کرونا در زندان اردبیل، احتمال ابتلای محمدصابر ملک‌رئیسی، شیراحمد شیرانی و ماهر کعبی به کرونا با بروز نشانه‌های این بیماری تقویت شده است. یک منبع آگاه به پژوهشگر اطلس گفت: > هفت زندانی بند ۷ زندان اردبیل همگی دچار تب، سردرد، سرفه‌های خشک و تنگی نفس هستند. این زندانیان عباس لسانی، یوسف کاری، محمدصابر ملک‌رئیسی، شیراحمد شیرانی و ماهر کعبی هستند. </reference> </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='34616'> <reference source='https://bit.ly/2NU4Scy'> به گزارش اطلس زندان‌های ایران چهار زندانی سیاسی به نام‌های محمدصابر ملک‌رییسی، شیراحمد شیرانی نارویی، ابوبکر رستمی و عبدالرحمن سنگانی پس از سال‌ها حبس، از زندان آزاد شدند. </reference> </coverage-outsourcing>
• <coverage-outsourcing id='65396'> <reference source='https://t.me/haalvsh/25301'> حال‌وش ضمن اعلام اینکه تهدید شیراحمد شیرانی ناکام مانده است، در توصیف این رویداد نوشت: > دو فرد مسلح از عوامل جمهوری اسلامی به محل سکونت شیراحمد شیرانی، سردبیر حال‌وش، مراجعه کردند. ساکنین منزل علت حضور این افراد را جویا شدند، اما آن‌ها از بیان هدف اصلی خود طفره رفته و اصرار داشتند که فرد مورد نظرشان در منزل حضور دارد و باید او را ببینند که ساکنین منزل متوجه انگیزه این افراد مسلح شده و بلافاصله اقدام به بستن درب ورودی منزل کردند. این افراد، پس از تلاش ناموفق برای ورود به منزل و دسترسی به آقای شیرانی و در پی واکنش و اعتراض همسایگان، ناچار به ترک محل شدند. </reference> </coverage-outsourcing>